Digger (2026)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Αναμφισβήτητα ο κορυφαίος σταρ της γενιάς του και ίσως ο τελευταίος με χολιγουντιανό εκτόπισμα του παλιού καλού καιρού, οΤομ Κρουζέχει χτίσει το μύθο του όχι μόνο με διαδοχικές εμπορικές επιτυχίες, αλλά και ως πρωταγωνιστής ταινιών δια χειρός Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Μάρτιν Σκορσέζε, Φράνσις Κόπολα, Πολ Τόμας Άντερσον, Όλιβερ Στόουν, Στίβεν Σπίλμπεργκ και τώραΑλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου. Ο βραβευμένος με τέσσερα Όσκαρ Μεξικανός σκηνοθέτης ("21 Γραμμάρια", "Βαβέλ", "Birdman", "Η Επιστροφή") επιστρέφει πίσω από την κάμερα μετά το εντελώς άνισο και ανοικονόμητο "Μπάρντο, το Ψευδές Χρονικό Ενός Σωρού Αλήθειες" (2022) και του χαρίζει τον απαιτητικότερο ρόλο της καριέρας του.Αυτόν ενός άλλου Ίλον Μασκ..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο ξεκινά μια απεγνωσμένη αποστολή για να αποδείξει ότι είναι ο σωτήρας της ανθρωπότητας, ενώ έχει προκαλέσει ο ίδιος τεράστια παγκόσμια καταστροφή."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Πώς προσεγγίζουμε κομμάτια του κόσμου γύρω μας τα οποία είναι σαν την ίδια στιγμή να οφείλουμε να τα πάρουμε απολύτως σοβαρά, αλλά ταυτόχρονα μοιάζουν γελοία, ακατανόητα, ανεξήγητα, τόσο πέραν της αναγνωρίσιμης λογικής που δεν ξέρεις πώς να τα κοιτάξεις παρά σαν σκοτεινά ανέκδοτα; Το “Ντίγκερ” κοιτάζει το πώς οι άνθρωποι πάντα μυθολογοποιούμε τα πάντα για να κατανοήσουμε – και ίσως για να μείνουμε και σε απόσταση από αυτά. Κατανοούμε τον κόσμο, ή ίσως τον εκλογικεύουμε, μέσα από σύμβολα, μέσα από διηγήσεις, μέσα από εικόνες, μέσα από δοξασίες, μέσα από (fake) news, αλλά μήπως αυτό μας αφήνει και μακριά από τη δράση, μακριά από την ανάγκη ρήξης; Με μια παθητική αποδοχή και με ένα σύνολο που θ..."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Πώς προσεγγίζουμε κομμάτια του κόσμου γύρω μας τα οποία είναι σαν την ίδια στιγμή να οφείλουμε να τα πάρουμε απολύτως σοβαρά, αλλά ταυτόχρονα μοιάζουν γελοία, ακατανόητα, ανεξήγητα, τόσο πέραν της αναγνωρίσιμης λογικής που δεν ξέρεις πώς να τα κοιτάξεις παρά σαν σκοτεινά ανέκδοτα; Το “Ντίγκερ” κοιτάζει το πώς οι άνθρωποι πάντα μυθολογοποιούμε τα πάντα για να κατανοήσουμε – και ίσως για να μείνουμε και σε απόσταση από αυτά. Κατανοούμε τον κόσμο, ή ίσως τον εκλογικεύουμε, μέσα από σύμβολα, μέσα από διηγήσεις, μέσα από εικόνες, μέσα από δοξασίες, μέσα από (fake) news, αλλά μήπως αυτό μας αφήνει και μακριά από τη δράση, μακριά από την ανάγκη ρήξης; Με μια παθητική αποδοχή και με ένα σύνολο που θ..."