Soundtrack to a Coup d'Etat

Soundtrack to a Coup d'Etat (2024)

IMDb:

8.1

Ψήφοι:

447

2ω 30λ

Κριτικοί κινηματογράφου

8.2

Είδη

Ντοκιμαντέρ

Ιστορική

Μουσική

Το φιλμ ακολουθεί την άνοδο στην εξουσία του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου του Κονγκό, Patrice Lumumba, και ταυτόχρονα την αντίσταση των αποικιοκρατών να αφήσουν τον έλεγχο της χώρας στα χέρια των πολιτών της. Παράλληλα, το φιλμ καταγράφει την προσπάθεια των ΗΠΑ να ασκήσουν επιρροή μέσω απεσταλμένων τζαζ μουσικών όπως οι Nina Simone, Duke Ellington και Luis Armstrong που βρέθηκαν στη χώρα για να παίξουν μουσική, όντας εν αγνοία τους αντιπερισπασμός για τις μηχανορραφίες της CIA.

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

8.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Τι σχέση μπορεί να έχει η τζαζ με τον Ψυχρό Πόλεμο; Πολύ μεγαλύτερη απ' όση φαντάζεστε μας λέει και μας δείχνειο Βέλγος Γιόχαν Γκριμονπρέζ, ο οποίος έχει αναδείξει με ευφάνταστο τρόπο τη σχέση πολιτικής, ποπ κουλτούρας και λαϊκού θεάματος ("Dial H-I-S-T-O-R-Y", "Double Take").Το επιχειρεί ξανά με την καλύτερη ως τώρα ταινία του, ένα ιστορικά πολυδιάστατο και κινηματογραφικά ολόφρεσκο ντοκιμαντέρ. Οι εικόνες του μας μεταφέρουν στο τέλος της δεκαετίας του '50 αφενός στην κεντρική Αφρική, όταν το Κονγκό, πρώην βελγική αποικία, αποκτά την ανεξαρτησία του, και αφετέρου στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, όπου ο αντιαποικιακός αγώνας συνεχίζει να διεξάγεται με εντελώς διαφορετικούς όρους. Τα περίπλοκ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

9

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Το 1960, η εκπομπή «Jazz Hour» μεταδίδει Λούι Άρμστρονγκ και Ντίζι Γκιλέσμπι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, ενώ τα κινήματα αποαποικιοποίησης μεσουρανούν στην Αφρική και ο αντιρατσιστικός αγώνας συνεχίζεται στις ΗΠΑ. Στο Κονγκό, ο Πατρίς Λουμούμπα, ηγέτης των κινημάτων ανεξαρτησίας της χώρας, γίνεται ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός. Όμως, εταιρικά και αποικιακά συμφέροντα και μηχανορραφίες στα Ηνωμένα Έθνη συνωμοτούν για τη δολοφονία του."

Διαβάστε περισσότερα

News247.gr

7

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Η Ιστορία ως freestyle τζαζ, με τα κομμάτια ενός εξοργιστικού κεφαλαίου αποικιακής επιβολής και εκμετάλλευσης να μοιάζουν να έρχονται το ένα μετά το άλλο όχι σαν ντόμινο, αλλά σαν ένα παιχνίδι ελεύθερων συνδέσεων. Ο βέλγος σκηνοθέτης καταγράφει την διαδικασία απελευθέρωσης του Κονγκό από τους Βέλγους και τα (στην πράξη) αντίποινα της αποικιοκρατικής Δύσης, μέσα από μαρτυρίες, ιστορικά αποσπάσματα, στιγμιότυπα από επίκαιρα της εποχής, αλλά και κομμάτια μουσικής – μιας κι η τζαζ, η σόουλ κι οι ήρωές και ηρωίδες της, παίζουν εδώ μεγάλο ρόλο, όπως εξάλλου πάντα συμβαίνει με την ποπ κουλτούρα σε καιρούς πολέμου ή γεωπολιτικής ή ταξικής έντασης. Υπάρχουν μικρές στιγμές που νιώθεις αυτή τη σύνδεση ..."

Διαβάστε περισσότερα