Enola Holmes 3 (2026)

Το «Enola Holmes 3» επιχειρεί να ανεβάσει την πνευματώδη πρωταγωνίστρια σε πιο ώριμο έδαφος, αλλά σκοντάφτει στην εκτέλεση. Η Millie Bobby Brown παραμένει αστραφτερή, όμως η γοητεία της αγωνίζεται απέναντι σε ένα σενάριο που δίνει προτεραιότητα σε περίτεχνα σκηνικά έναντι της ανάπτυξης χαρακτήρων. Η σκηνοθεσία του Barantini προσφέρει ζωντανά πλάνα της Μάλτας, αιχμαλωτίζοντας την αισθητική της εποχής, αλλά ο ρυθμός είναι άνισος, ταλαντευόμενος μεταξύ συναρπαστικής ντετεκτιβικής εργασίας και τυπικών σκηνών δράσης. Το μυστήριο, αν και επαρκώς περίπλοκο, στερείται της οξύτητας και του βάθους που θα το ξεχώριζαν. Αν και προσφέρει μια ευχάριστη, αν και όχι απαιτητική, κινηματογραφική εμπειρία, η ταινία τελικά μοιάζει με μια καλοφτιαγμένη αλλά κάπως τυποποιημένη συνέχεια, υπονοώντας ανεκμετάλλευτο δυναμικό. Είναι μια ευχάριστη εκτροπή, αλλά δύσκολα ένα πρωτοποριακό κεφάλαιο για το σύμπαν των Holmes.