The Ballad of Narayama

The Ballad of Narayama (1958)

✦ MovieFy AI

"Εξαιρετικά στυλιζαρισμένο τελετουργικό δράμα θυσίας"

IMDb:

7.8

Ψήφοι:

3,966

1ω 38λ

Κριτικοί κινηματογράφου

8.7

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

50%

Ιστορική

35%

Αυτορ κινημ/φος

15%

H στοιχειωμένη εκδοχή ενός ιαπωνικού λαϊκού μύθου με καμπούκι, που διαδραματίζεται σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό όπου το φαγητό είναι σπάνιο και η παράδοση υπαγορεύει ότι οι πολίτες που έχουν φτάσει στα εβδομήντα τους χρόνια πρέπει να μεταφερθούν στην κορυφή του όρους Narayama και να αφεθούν εκεί για να πεθάνουν. Η θυσιαζόμενη πρεσβύτερη, Orin (Kinuyo Tanaka), είναι μια αξιοπρεπής και υπάκουη γυναίκα που περνάει τις μέρες που λιγοστεύουν εξασφαλίζοντας την ευτυχία του πιστού χήρου γιου της με μια αξιοσέβαστη νέα σύζυγο.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η κινηματογραφική μεταφορά του Κέισουκε Κινοσίτα από το 1958 αποτελεί ένα τυπικό επίτευγμα, αξιοποιώντας τη βαθιά στιλιζαρισμένη θεατρικότητα του Καμπούκι – από ζωγραφιστά σκηνικά και στυλιζαρισμένες κινήσεις μέχρι εμφατικές μουσικές υποδείξεις – για την απεικόνιση της βάναυσης πρακτικής του *ubasute*. Αυτή η αισθητική επιλογή μεταμορφώνει τη συσσωρευμένη φτώχεια και την αναπόφευκτη θυσία σε μια τελετουργική τραγωδία. Η Κινογιο Τανάκα προσφέρει μια συντριπτική ερμηνεία ως Όριν, της οποίας η αποφασιστική προετοιμασία για τον θάνατο είναι ταυτόχρονα συγκλονιστική και στωική, αποτελώντας τον πυρήνα της αλύγιστης συναισθηματικής βαρύτητας της ταινίας. Ωστόσο, η μεγαλύτερη δύναμη της ταινίας είναι ταυτόχρονα και ο περιορισμός της· η επιβλητική τεχνητότητα, αν και οπτικά εκθαμβωτική και αισθητικά άρτια, εισάγει συχνά μια σημαντική συναισθηματική απόσταση, εμποδίζοντας το κοινό να αντιμετωπίσει πλήρως την ενστικτώδη φρίκη της κατάστασης. Η ταινία στέκεται ως ένα απαιτητικό κινηματογραφικό πείραμα υψηλής τυπικότητας, που δίνει προτεραιότητα στην αισθητική αυστηρότητα έναντι του άμεσου κοινωνικού ρεαλισμού."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

9

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Η σπουδαιότερη στιγμή στην ογκώδη φιλμογραφία τουΚεϊσούκε Κινοσίτα(1912 – 1998) προέρχεται από τη διασκευή μιας δημοσιευμένης το 1956 νουβέλας τουΣιτσίρο Φουκουζάουα. Το θέμα της αφορά το ιστορικά αμφιλεγόμενο γιαπωνέζικο έθιμοουμπασούτε, σύμφωνα με το οποίο οι ηλικιωμένοι κάτοικοι μιας κοινότητας οφείλουν να θυσιαστούν για το συνολικό καλό, αποσυρόμενοι σε ένα απομονωμένο μέρος για να πεθάνουν. Έτσι, σε ένα ορεινό χωριό που υποφέρει από έλλειψη τροφής, η 70χρονη Όριν έχει φτάσει στην ηλικία να "αναχωρήσει". Να ανέβει δηλαδή ανεπιστρεπτί στην κορυφή του όρους Ναραγιάμα, κάτι το οποίο αυτή αποδέχεται, αλλά δημιουργεί έριδες στην οικογένειά της. Ο φόβος του θανάτου τροφοδοτεί τα συγκλονιστικά ..."

Διαβάστε περισσότερα