The Defiant Ones (1958)

Το *The Defiant Ones* του Στάνλεϊ Κρέιμερ αποτελεί μια κινητικά φορτισμένη κοινωνική αλληγορία, η οποία αναβαθμίζεται ουσιαστικά από τις φλογερές, αφοσιωμένες ερμηνείες των Σίντνεϊ Πουατιέ και Τόνι Κέρτις. Η στυλιστική δύναμη της ταινίας έγκειται στην απόκοσμη, υψηλής αντίθεσης κινηματογράφηση του Έρνεστ Λάζλο, που μεταμορφώνει την ύπαιθρο του αμερικανικού Νότου σε ένα τοπίο υπαρξιακού τρόμου και αδιάκοπης καταδίωξης. Ο Κρέιμερ χτίζει αριστοτεχνικά την ένταση μέσω της αναγκαστικής αλληλεξάρτησης των αντιπάλων, αποδομώντας αποτελεσματικά τις επιφανειακές φυλετικές προκαταλήψεις μέσω του κοινού αγώνα. Ωστόσο, η κύρια αδυναμία του έγκειται στην χαρακτηριστική βαρύτητα του Κρέιμερ· η αφήγηση μερικές φορές θυσιάζει την αυθεντική αμφισημία για ένα απροκάλυπτο μήνυμα, ιδίως στην εμφανώς συναισθηματική, σχεδόν εξιδανικευμένη, τελική ακολουθία. Παρά τον διδακτισμό αυτό, η επίδρασή του στο είδος του «buddy film» και στον κινηματογράφο των πολιτικών δικαιωμάτων παραμένει αδιαμφισβήτητη, εδραιώνοντας ένα ισχυρό, αν και ελαφρώς απλοϊκό, πορτρέτο απρόθυμης αδελφοσύνης.