The Surfer (2025)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Στον Ιρλανδό σκηνοθέτηΛόρκαν Φίνεγκαν ("Without Name", "Nocebo", "Vivarium")αρέσουν τα θρίλερ και οι αναπόδραστοι μικρόκοσμοι στους οποίους παγιδεύονται οι ήρωές του. Αυτή είναι και η κεντρική ιδέα του σεναρίου το οποίο έχει τώρα στα χέρια του, γραμμένο από τον τηλεοπτικόΤόμας Μάρτινκαι εμπνευσμένο αφενός από τουςLunada Bay Boys, διαβόητη συμμορία Καλιφορνέζων σέρφερ, αφετέρου από ταOzploitation films των 70s και 80s.Τις φτηνές, εμπορικές αυστραλέζικες ταινίες είδους δηλαδή, όπως τα surf movies "Summer City" και "Breaking Loose", οι οποίες έγιναν μόδα στους αντίποδες μετά την καθιέρωση του R rating ("ακατάλληλο για ανήλικους") το 1971. Με τη σανίδα του σερφ ανά χείρας λοιπόν, ένας άντρας επι..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Ένας άντρας επιστρέφει στην ειδυλλιακή παραλία της παιδικής του ηλικίας για να κάνει σερφ με τον γιο του. Όταν ταπεινώνεται από μια ομάδα ντόπιων, εμπλέκεται σε μια σύγκρουση που συνεχώς κλιμακώνεται και τον ωθεί στα όρια του."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Μια συμβολική ιστορία εμμονής και τοξικού εγωισμού, όπου ένας τοπικός γκουρού της συμφοράς συγκρούεται με έναν άντρα που οδηγείται στην παράνοια. Το κείμενο στο σενάριο του Τόμας Μάρτιν αφήνει αρκετές ιδέες ανεξερεύνητες ή τις αγγίζει επιδερμικά και επαναλαμβανόμενα, αλλά έχει ενδιαφέρον η οπτική ανάγνωση της ιστορίας από τον Φίνεγκαν: η καυτή, καρτποσταλική οπτική της Αυστραλίας αποτυπώνεται μέσα από μια ηλιοκαμένη χροιά σαν ιδρωμένο όνειρο πυρετού – ή μάλλον, ναρκωτικών. Ο Νίκολας Κέιτζ είναι αναμενόμενα φανταστικός ακολουθώντας την σταδιακή παράκρουση του ήρωά του και είναι από την αρχή ως το τέλος ο βασικός λόγος να δεις την ταινία. Η οποία σε κάθε επιμέρους στιγμής μοιάζει σα να κάνει κ..."