Oh, Canada (2024)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

"Ενοχές, τύψεις, συγχώρεση. Σε αυτές τις τρεις συναισθηματικές καταστάσεις μπορεί να συνοψιστεί, σε γενικές γραμμές, η φιλμογραφία τουΠολ Σρέιντερ, του βετεράνου δημιουργού ο οποίος αναμόρφωσε το αμερικανικό σινεμά τόσο με τα σενάριά του ("Ο Ταξιτζής", "Οργισμένο Είδωλο") όσο και με τις τολμηρές σκηνοθετικές δουλειές του ("Hardcore"), οι οποίες, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν δικαίως ανανεωμένη δημοφιλία ("Ακρότητες","Μετρητής Καρτών"). Στο νέο πόνημά του σμίγουν σταθερές ανησυχίες όπως οι παραπάνω, η αγωνία για την κληρονομιά που αφήνει κανείς μετά θάνατον, σε συνδυασμό με την αγάπη του για τη λογοτεχνία (θυμηθείτε το εντυπωσιακό "Μισίμα"). Διότι το"Oh, Canada"βασίζεται στο ομώνυμο μ..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Ένας Αμερικανός, προκειμένου να αποφύγει τη θητεία στο Βιετνάμ, δραπετεύει στον Καναδά, εγκαταλείποντας οικογένεια και προοπτικές, όπου κάνει καριέρα ως σκηνοθέτης στρατευμένων ντοκιμαντέρ. Πολλά χρόνια μετά επιστρατεύει όλες τις δυνάμεις που του έχουν απομείνει για να δώσει μια μεγάλη συνέντευξη και να εξομολογηθεί τη δική του αλήθεια."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Αδικημένο από την κριτική και αγνοημένο από τη βιομηχανία στις περσινές Κάννες, το νέο φιλμ του Πολ Σρέιντερ (σκηνοθέτη των “First Reformed” και “Card Counter”, σεναριογράφο του “Ταξιτζή”) ακολουθεί έναν θρυλικό αριστερό ντοκιμαντερίστα και αντιπολεμικό ακτιβιστή που πεθαίνει από καρκίνο φτάνοντας τα 80. Συμφωνεί να τον καταγράψει ένα συνεργείο, σε αυτό που θα είναι η τελευταία του συνέντευξη. Για τον ίδιο όμως, αυτό δε θα είναι παρά η τελευταία εξομολόγησή του – άλλη μια βαθιά θρησκευτική πράξη για το καθολικών εμμονών σινεμά του Σρέιντερ. Ο Σρέιντερ διαπραγματεύεται τις συνήθεις ιδέες του περί ενοχής, μετάνοιας και μοναξιάς σε ένα φιλμ που μοιάζει πολύ με αυτοπροσωπογραφία, από έναν καλλιτ..."