Barfly (1987)

Το «Barfly» του Barbet Schroeder αποτυπώνει την άθλια ποίηση του Τσαρλς Μπουκόφσκι με ένα αταλάντευτο, σχεδόν ντοκιμαντερίστικο βλέμμα, με επίκεντρο μια πραγματικά μεταμορφωτική ερμηνεία από τον Μίκι Ρουρκ. Ο Ρουρκ ενσαρκώνει τον Χένρι Τσινάσκι με ένα σαγηνευτικό μείγμα αυτοκαταστροφικής γοητείας, κυνισμού και μιας υποβόσκουσας, εύθραυστης αξιοπρέπειας, καθιστώντας την αδιάκοπη αναζήτηση του χαρακτήρα για αλκοόλ και φευγαλέες σχέσεις παράξενα συναρπαστική. Η Φέι Ντάναγουεϊ προσφέρει ένα τρομερό αντίβαρο ως Γουάντα, δημιουργώντας μια πολυσύνθετη απεικόνιση της συναρτησιακής εξάρτησης και της απελπισίας. Ενώ η ταινία διαπρέπει στην ατμοσφαιρική ακατέργαστη αυθεντικότητά της, η σκόπιμη αργή της εξέλιξη μερικές φορές τείνει προς τη νωθρότητα, και η επεισοδιακή της δομή μπορεί να μοιάζει λιγότερο με αφηγηματική ώθηση και περισσότερο με μια σειρά από βινιέτες. Ωστόσο, η δέσμευσή της να εξερευνήσει την υπαρξιακή ανία και τις φευγαλέες στιγμές ομορφιάς στα περιθώρια της κοινωνίας παραμένει η διαρκής της δύναμη, αποφεύγοντας τον εντυπωσιασμό για έναν πιο μελαγχολικό, παρατηρητικό ρεαλισμό.