Strange Circus (2005)

Το «Strange Circus» του Σιον Σόνο αποτελεί μια ανελέητη βουτιά στην ψυχική οδύνη, χρησιμοποιώντας μια λαμπερή, εξαιρετικά στιλιζαρισμένη οπτική παλέτα, κυριαρχούμενη από καταπιεστικά κόκκινα και μαύρα. Η ταινία διαπρέπει στη δημιουργία μιας πραγματικά διαταρακτικής ατμόσφαιρας, η οποία υποστηρίζεται από μια έντονη, αφοσιωμένη κεντρική ερμηνεία που αγκυρώνει την πικρή αφήγηση. Ωστόσο, ο χαρακτηριστικός μεγαλομανής οίστρος του Σόνο είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Ενώ η αρχική δομική πολυπλοκότητα – που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αναξιόπιστη αφήγηση και ένθετες αφηγήσεις – υπόσχεται βάθος, ο ρυθμός συχνά βαλτώνει σε αυτο-υποκύπτουσες, παρατεταμένες εκτάσεις. Η αμείλικτη εστίαση του σκηνοθέτη σε θέματα προκλητικά, ενώ θεματικά αντηχεί στην εξερεύνηση της κακοποίησης, περιστασιακά διαβαίνει τη γραμμή από τον αναγκαίο τρόμο στην άνευ λόγου σοκαριστική αξία. Πρόκειται για μια σθεναρά φιλόδοξη ταινία που απαιτεί προσοχή, αλλά στερείται της πειθαρχημένης εκτέλεσης που απαιτείται για να αναδείξει το ακραίο μελόδραμά της σε αληθινή κινηματογραφική τελειότητα.