Anora (2024)

Η ταινία «Anora» του Σον Μπέικερ επαινείται ευρέως ως ένα αριστοτεχνικό κράμα σκρούμπολ κωμωδίας και κοινωνικού δράματος, που επιβεβαιώνει την ιδιαίτερη ματιά του σκηνοθέτη στους περιθωριακούς χαρακτήρες. Οι κριτικοί εξήραν την ικανότητά του να ανατρέπει τον μύθο της Σταχτοπούτας, παρουσιάζοντας με ρεαλισμό, ειρωνεία και τρυφερότητα την πολυσύνθετη ανθρωπογεωγραφία του περιθωρίου, με ένα συγκινητικό και σεναριακά άρτιο φινάλε.

Το φιλμ του Σον Μπέικερ, βραβευμένο στις Κάννες, αποτελεί μια καταιγιστική, κινητική εξέταση των συναλλακτικών σχέσεων και της εκμετάλλευσης των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων, η οποία εδράζεται σε μια ηλεκτρισμένη, κορυφαία ερμηνεία της Μάικι Μάντισον. Ο Μπέικερ συνδυάζει αριστοτεχνικά την χαρακτηριστική του υπερκορεσμένη αισθητική και την ματιά του κοινωνικού ρεαλισμού με το πλαίσιο ενός σύγχρονου, αντιστραμμένου παραμυθιού που γρήγορα βυθίζεται σε έναν εφιαλτικό, διαδικαστικό εφιάλτη. Η ταινία διαπρέπει στην καυστική σάτιρα του πλούτου και του εμπορεύματος, χρησιμοποιώντας οξεία χιουμορίστικη διάθεση για να καλύψει βαθιά συναισθηματική καταστροφή. Ωστόσο, η δραματική αλλαγή τόνου μεταξύ της χαοτικής ενέργειας του πρώτου μέρους και της πιο μεθοδικής, ζοφερής διαδικαστικής φύσης της τελευταίας ώρας – εστιασμένης στη ρωσική ακολουθία – θυσιάζει κατά καιρούς την οικειότητα του ταξιδιού της Ανόρα για χάρη της δομικής ορμής, οδηγώντας σε μια ελαφριά αίσθηση θεματικής επανάληψης, αν και η τελική της καταδίκη της επισφάλειας παραμένει καταστροφικά αποτελεσματική.