Blow-Up (1966)

Name: Blow-Up
Released: 1966-12-18
Rating: 7.4

✦ MovieFy AI

"Στυλιζαρισμένη μοντερνιστική εξερεύνηση της αντίληψης και της αποξένωσης"

IMDb:

⭐ 7.4

Ψήφοι:

69,781

⏱

1ω 51λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

8.8

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

40%

Μυστηρίου

35%

Αυτορ κινημ/φος

25%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Blow-Up" του Αντονιόνι αναγνωρίζεται ως ένα στυλιζαρισμένο αριστούργημα που, μέσα στο χαοτικό Λονδίνο των '60s, εμβαθύνει στην αβέβαιη σχέση αλήθειας και εικόνας. Ενώ το Αθηνόραμα εστιάζει στις βαθιές φιλοσοφικές προεκτάσεις του, η LiFO επισημαίνει την πρωτόγνωρη για τον σκηνοθέτη ένταση και τη σαφή αφήγηση. Κοινή είναι η αναγνώριση της οπτικής του αρτιότητας και του διφορούμενου φινάλε.

Ένας επιτυχημένος φωτογράφος στο Λονδίνο, του οποίου ο κόσμος περιορίζεται από τη μόδα, την ποπ μουσική, τη μαριχουάνα και το εύκολο σεξ, αισθάνεται ότι η ζωή του είναι βαρετή και απελπισμένη. Αλλά μέσα σε μια μέρα, κατά λάθος πιάνει σε βίντεο την διάπραξη ενός φόνου, όπου το πτώμα του θύματος φωτογραφίζεται αμυδρά. Προσπαθώντας να βρει την άκρη σε αυτό που βρήκε, θα ζητήσει συμβουλές από τους φίλους του, αλλά δυστυχώς κανείς δε θα μπορεί να συμμεριστεί την αγωνία του. Την λύση θα την βρει ξαφνικά μέσα από ένα μικρό περιστατικό που θα του δείξει ότι όλα είναι σχετικά και ότι όλα είναι θέμα οπτικής...

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το πρωτοποριακό έργο του Αντονιόνι, μια εξερεύνηση της αντίληψης και της πραγματικότητας, παραμένει ένα συναρπαστικό, αν και σκόπιμα αδιαφανές, κινηματογραφικό τεχνούργημα. Τοποθετημένη στο φρενήρες σκηνικό του Swinging London, η ταινία χρησιμοποιεί τον αποστασιοποιημένο φωτογράφο του Ντέιβιντ Χέμινγκς, τον Τόμας, ως φακό μέσω του οποίου εξετάζονται η υπαρξιακή κενότητα και η ψευδαίσθηση της αντικειμενικής αλήθειας. Η αριστουργηματική κινηματογράφηση του Κάρλο Ντι Πάλμα αποτυπώνει το στιλάτο περιβάλλον, αντιπαραβάλλοντας τη ζωντάνια με τη βαθιά αλλοτρίωση του πρωταγωνιστή. Ενώ το κεντρικό μυστήριο γύρω από τη φωτογραφία στο πάρκο δημιουργεί έντονη ένταση, ο Αντονιόνι τελικά δίνει προτεραιότητα στην ατμόσφαιρα και τη φιλοσοφική ασάφεια έναντι της αφηγηματικής επίλυσης. Ο σκόπιμα αργός ρυθμός της ταινίας και η ψυχρή αποστασιοποίηση του πρωταγωνιστή μπορούν να καταστήσουν την εμπειρία προκλητική, ωστόσο η οπτική του ευφυΐα και η θεματική αντήχηση σχετικά με τους περιορισμούς του ματιού της κάμερας εδραιώνουν τη θέση της ως θεμέλιο του μοντερνιστικού κινηματογράφου."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μετά την "Κόκκινη Έρημο" (1964) οΜικελάντζελο Αντονιόνιαποφασίζει να φύγει από την Ιταλία για το Λονδίνο, αποδεχόμενος μια πρόταση του παραγωγού Κάρλο Πόντι για τρεις αγγλόφωνες ταινίες με την MGM.Επιθυμεί να εξελίξει τόσο τη θεματική όσο και την αισθητική της "τριλογίας της αποξένωσης"("Η Περιπέτεια", "Η Νύχτα", "Η Έκλειψη"), κάτι το οποίο επιχείρησε πειραματιζόμενος με το χρώμα στην "Κόκκινη Έρημο",χωρίς όμως να απομακρυνθεί από τα κινηματογραφικά ερωτήματα που τον απασχολούν.Κι ένα απ’ αυτά, δεμένα απόλυτα με το μοντέρνο σινεμά και τη δική του, φαινομενολογική οπτική, είναι η σχέση αλήθειας και ψέματος, όπως και γεγονότος και αναπαράστασής του, στον σύγχρονο χαοτικό κόσμο της παντοδυναμία..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 8

LiFO Team

"Εκτός από χρώμα, στυλ, τη Βερούσκα και άλλα μοντέλα της μόδας, τα swinging ’60s, το mod Λονδίνο, τον Τζίμι Πέιζ και τον Τζεφ Μπεκ να τα σπάνε σε ένα κλαμπ (αν και τα γυρίσματα έγιναν στο στούντιο Έλστρι), σκηνές πάρτι και αχνιστό jazz rock σκορ από τον Χέρμπι Χάνκοκ, υποψηφιότητες για Όσκαρ σεναρίου και σκηνοθεσίας και Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, το Blow-Up, το απαράμιλλο, αειθαλές γοητευτικό τεκμήριο των μέσων των ’60s, διέθετε κάτι που ποτέ δεν είχε καταδεχτεί να συμπεριλάβει στις ιταλικές ταινίες του ο Μικελάντζελο Αντονιόνι: story σε μια ας πούμε κανονική αφήγηση, που συνυπογράφεται από τον Τονίνο Γκουέρα, που επίσης βοήθησε στις αρχιτεκτονικές αφαιρέσεις τους τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τ..."

Διαβάστε περισσότερα