Queen Margot (1994)

Η "Βασίλισσα Μαργκό" του Patrice Chéreau αποτελεί ένα λαμπρό, οπερατικό ιστορικό έπος, το οποίο αντί για την τυπική ευγένεια της εποχής, μας χαρίζει αισθητηριακή βία και θεατρική ένταση. Η ταινία διαπρέπει στην απεικόνιση της τοξικής παρακμής και του παρανοϊκού τρόμου της γαλλικής αυλής του 16ου αιώνα, κορυφούμενου στην συγκλονιστική αγριότητα της Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου. Η Isabelle Adjani προσφέρει μια ερμηνεία αξιοσημείωτης, σχεδόν πυρετώδους ευθραυστότητας, εδραιώνοντας το πολιτικό χάος με προσωπικά, συναισθηματικά διακυβεύματα. Παρόλο που η σκηνογραφία είναι άψογη και η φωτογραφία πλούσια σε υφή, η ταινία συχνά υποκύπτει σε υπερβολικό μελόδραμα και έναν κατά περιπτώσεις ακανόνιστο ρυθμό, ιδίως στην εκτεταμένη σκηνοθετική εκδοχή της. Πρόκειται για ένα ισχυρό, αλύγιστο έργο – ένα μνημειώδες επίτευγμα σε κλίμακα – αν και οι αδιάκοπες υπερβολές και οι κατά στιγμές συγκεχυμένες πολιτικές μηχανορραφίες εμποδίζουν την επίτευξη αληθινά κλασικής υπόστασης, απαιτώντας υπομονή για την έντονη ιστορική της ακρίβεια.