Eden and After (1970)

Το πέμπτο μεγάλου μήκους έργο του Alain Robbe-Grillet αποτελεί μια ψυχρή, υπερ-στυλιζαρισμένη άσκηση στην αποδόμηση της αφήγησης, χρησιμοποιώντας πλούσιες χρωματικές παλέτες και γεωμετρικό φορμαλισμό για να διερευνήσει τη ρευστή φύση της επιθυμίας και του μύθου. Η ταινία λειτουργεί ως ένας αυτοαναφορικός λαβύρινθος, όπου ο χαρακτήρας της Catherine Jourdan, η Violette, διατρέχει ατέρμονα φετιχιστικά σενάρια που περιλαμβάνουν μια μυστηριώδη μπλε σκόνη και ένα κόκκινο κάστρο. Παρόλο που η κινηματογράφηση του Jean Monsigny είναι εντυπωσιακή —μια άσκηση ύψιστης τέχνης στη θεωρία των πρωτογενών χρωμάτων— η ανελέητη πνευματική αποστασιοποίηση εγκυμονεί τον κίνδυνο να καταστήσει ολόκληρο το εγχείρημα στείρο. Εκπληρώνει επιτυχώς την πρωτοποριακή του αποστολή να δώσει προτεραιότητα στο μοτίβο και τη δομή έναντι της συμβατικής πλοκής ή της ενσυναίσθησης, αλλά η υπολογισμένη ψυχρότητά του παραμένει το πιο σημαντικό κινηματογραφικό του εμπόδιο, απευθυνόμενο αυστηρά στους οπαδούς της αισθητικής του *Nouveau Roman* και του δομιστικού κινηματογράφου.