Queen at Sea (2026)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Κινηματογραφικό ταμπού μέχρι πρόσφατα, το θέμα της γεροντικής άνοιας και της νόσου του Αλτσχάιμερ απασχολεί πλέον όλο και περισσότερες mainstream ταινίες,με τους Τζούλιαν Μουρ ("Still Alice") και Άντονι Χόπκινς ("Ο Πατέρας") να κερδίζουν μέσα στην τελευταία δεκαετία το Όσκαρ ερμηνεύοντας ανθρώπους οι οποίοι αρχίζουν σταδιακά να χάνουν την αίσθηση της γύρω τους πραγματικότητας.Όπως η Λέσλι, καλλιτέχνης η οποία πάσχει από προχωρημένη άνοια, κάτι που έχει αναγκάσει την κόρη της Αμάντα, διακεκριμένη ακαδημαϊκό, να επιστρέψει στο Λονδίνο για να είναι κοντά της. Η Λέσλι συζεί με το δεύτερο σύζυγό της Μάρτιν, ο οποίος την φροντίζει προσωπικά και αρνείται να συμφωνήσει στη μεταφορά της σε οίκο ευγηρ..."

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Απαιτητική, σκληρή ταινία η οποία μοιάζει να δημιουργήθηκε μέσα από μια αγνή ανθρωπιστική απορία του δημιουργού της, Λανς Χάμερ, που επιστρέφει 18 χρόνια(!) μετά το ντεμπούτο του. Ο Χάμερ παρουσιάζει μια δραματική σύνθεση που δεν χωρά καμία εύκολη απάντηση. Ο πατέρας (ο συγκλονιστικός Τομ Κόρτνεϊ του “45 Χρόνια”) είναι πεπεισμένος πως μετά από δεκαετίες γάμου και βαθιάς αγάπης για τη σύζυγό του (Άνα Κάλντερ-Μάρσαλ, ανατριχιαστικά ανέκφραστη αλλά με μια έντονη σωματικότητα), μπορεί να καταλάβει τις επιθυμίες της ακόμα κι όταν εκείνη είναι ανήμπορη να τις εκφράσει – ή να πάρει οποιοδήποτε είδος συνειδητής απόφασης. Υπάρχει αλήθεια σε αυτή την πίστη του; Ή μήπως αυτή πηγάζει από την απόγνωσή το..."

Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

"Μια γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με την προχωρημένη άνοια της μητέρας της και με τον τρόπο με τον οποίο ο πατριός της εξακολουθεί να τη φροντίζει. Όταν τους βλέπει να έχουν σεξουαλική επαφή, καλεί την αστυνομία, γιατί θεωρεί ότι η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είναι πλέον σε θέση να συναινέσει, πυροδοτώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα εμπλέξει κοινωνικές υπηρεσίες, ιδρύματα φροντίδας και ολόκληρη την οικογένεια."