Waking Ned (1998)

Αυτή η ποιμενική φάρσα διακρίνεται ως μια μελέτη χαρακτήρων των δυναμικών μιας αγροτικής κοινότητας υπό την πίεση ξαφνικού, παράνομου πλούτου. Η σκηνοθεσία του Kirk Jones είναι λειτουργική, δίνοντας προτεραιότητα στη ζεστασιά και τη χημεία του συνόλου των ηθοποιών έναντι της στιλιστικής καινοτομίας, γεγονός που οδηγεί σε μια κινηματογραφικά σεμνή αλλά σίγουρη παραγωγή. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στις αγαπησιάρικες ερμηνείες, ιδιαίτερα στην ιδιόρρυθμη αφοσίωση του David Kelly στην κεντρική απάτη, η οποία εκτυλίσσεται στο πανέμορφο, απέραντο τοπίο του Isle of Man. Ωστόσο, η αφήγηση είναι θεμελιωδώς επιφανειακή, δοκιμάζοντας την αξιοπιστία και βασιζόμενη κατά κόρον σε μία μόνο, φαιδρή ιδέα. Ενώ το χιούμορ είναι σταθερά διακριτικό και συχνά συγκινητικό, κατά περιπτώσεις κλίνει προς τη συναισθηματική υπερβολή, εμποδίζοντας την κωμωδία να επιτύχει μια πιο έντονη σατιρική ματιά ή βαθύτερη θεματική απήχηση στην φύση της απληστίας.