The Sting (1973)
✦ MovieFy AI
"Έξυπνη, νοσταλγική ληστεία με περίπλοκη πλοκή"
IMDb:
Ψήφοι:
298,899
⏱
2ω 9λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Caper
40%
Έγκλημα
30%
Κωμωδία
20%
Εποχής
10%
Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών
Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το «The Sting» είναι μια ταινία pure entertainment, που επανενώνει με απόλυτη επιτυχία τον σκηνοθέτη Τζορτζ Ρόι Χιλ με τους Πολ Νιούμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το εμπνευσμένο σενάριο του Ντέιβιντ Γουόρντ προσφέρει μια μεγαλοφυή κομπίνα εποχής, χαρίζοντας μια απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία.
Ο Τζόνι Χούκερ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ) είναι ένας μικροαπατεώνας από το Ιλινόις, ο οποίος με τη βοήθεια των φίλων του Λούθερ Κόουλμαν (Ρόμπερτ Ερλ Τζόουνς) και Τζο Ίρι (Τζακ Κίχοου) καταφέρνει να κλέψει στα χαρτιά 11.000 δολάρια από ανύποπτο θύμα. Ο Λούθερ αποφασίζει να παρατήσει τις κομπίνες και συμβουλεύει τον Τζόνι να πάει στο Σικάγο για να συναντήσει τον Χένρι Γκόντορφ (Πωλ Νιούμαν) να τον διδάξει τα κόλπα για μεγάλες κομπίνες. Το θύμα όμως των χαρτοπαικτών ήταν τσιράκι του διαβόητου μαφιόζου Ντόιλ Λόνεγκαν (Ρόμπερτ Σω) κι ο Λούθερ δεν προλαβαίνει να χαρεί την απόσυρσή του από τον κόσμο της κομπίνας εφόσον οι άνδρες του Λόνεμαν τον δολοφονούν. Διψασμένος για εκδίκηση τότε ο Τζόνι, πηγαίνει στο Σικάγο και ζητά τη βοήθεια του Χένρι Γκόντορφ προκειμένου να στήσουν κομπίνα εις βάρους του Λόνεγκαν.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το *The Sting* του George Roy Hill αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα κινηματογραφικής επιδεξιότητας, σαν μια μαγική παραπλάνηση. Η κύρια δύναμή του εντοπίζεται στην αβίαστη, μαγνητική χημεία μεταξύ του Paul Newman και του Robert Redford, η οποία στηρίζει μια λαβυρινθώδη αφήγηση δομημένη με την αρχιτεκτονική της "μεγάλης απάτης". Η ταινία αναδημιουργεί αριστοτεχνικά το Σικάγο της δεκαετίας του 1930 μέσω σχολαστικής σχεδίασης κοστουμιών και κορεσμένων χρωματικών παλετών, κομμένης με κομψότητα από κάρτες τίτλων εποχής. Η διασκευή του Scott Joplin από τον Marvin Hamlisch προσφέρει μια απόλυτα μεταδοτική, καθοριστική μουσική επένδυση που ωθεί την πλοκή προς τα εμπρός, εδραιώνοντας την νοσταλγική, κινητική ενέργεια της ταινίας. Ωστόσο, ενώ η περίπλοκη πλοκή και η τεχνική αρτιότητα είναι εξαιρετικές, η ταινία περιστασιακά δίνει προτεραιότητα στην μηχανική ευφυΐα έναντι γνήσιων συναισθηματικών διακυβευμάτων. Αυτή η εξάρτηση από αφηγηματική αποδοτικότητα, αν και ψυχαγωγική, κάποιες φορές αφήνει το κοινό να θαυμάζει τον μηχανισμό παρά να επενδύει βαθιά στην εσωτερική ζωή των χαρακτήρων. Παραμένει ορόσημο για το κομψό, υψηλού ρίσκου σινεμά των απατών."
✍️ Κριτικές