Michael Jackson's Thriller (1983)
IMDb:
Ψήφοι:
16,013
⏱
14 λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Short Film
40%
Τρόμου
30%
Μιούζικαλ
20%
Κωμωδία
10%
A night at the movies turns into a nightmare when Michael and his date are attacked by a horde of bloody-thirsty zombies. On top of the success of the Thriller album and Michael Jackson's electrifying performance at Motown 25, the short film/music video for "Thriller" established Jackson as an international superstar and global phenomenon. Thriller is credited for transforming music videos into a serious art form, breaking down racial barriers in popular entertainment, popularizing the making-of documentary format and creating a home video market. The success transformed Jackson into a dominant force in global pop culture. In 2009, it became the first music video inducted into the United States National Film Registry by the Library of Congress as "culturally, historically or aesthetically significant". "Thriller" was also Jackson's seventh and final U.S. Hot 100 Top 10 hit from the Thriller album. It was the first album in history to have seven U.S. Top 10s.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το *Thriller* του Michael Jackson ξεπερνά τα όρια του μουσικού βίντεο χάρη στην κινηματογραφική του φιλοδοξία και το θέαμα, παντρεύοντας επιτυχημένα την αισθητική των ταινιών τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού με τη χορογραφία του Μπρόντγουεϊ. Ο σκηνοθέτης John Landis, λίγο μετά την επιτυχία του *An American Werewolf in London*, προσδίδει στο έργο αυθεντικά στοιχεία του είδους, ιδιαίτερα εμφανή στα μεταμορφωτικά εφέ μακιγιάζ του Rick Baker, τα οποία παραμένουν εντυπωσιακά και θέτουν ένα νέο σημείο αναφοράς για την πρακτική οπτική τέχνη. Ενώ υπήρξε πρωτοποριακό σε εύρος και πολιτισμική επιρροή, το έργο είναι ουσιαστικά ένα εκτεταμένο διαφημιστικό όχημα. Η αφηγηματική του δομή – μια αχνή ιδέα ταινίας εντός ταινίας, διακοπτόμενη από αιφνιδιασμούς – είναι λειτουργική αλλά ελάχιστη, υφιστάμενη απλώς για να διευκολύνει την κεντρική, ηλεκτρισμένη χορευτική σεκάνς. Η πραγματική μαεστρία της ταινίας μικρού μήκους δεν έγκειται στη θεματική της εμβάθυνση, αλλά στην αψεγάδιαστη εκτέλεση της ατμόσφαιρας, του ρυθμού και της ερμηνείας, θέτοντας ένα εποχικό πρότυπο για την οπτική μουσική, στο οποίο λίγοι έχουν πλησιάσει έκτοτε."