Shame (2011)

Name: Shame
Released: 2011-10-02
Rating: 7.2

✦ MovieFy AI

"Σκοτεινό ψυχολογικό δράμα αστικής απομόνωσης"

IMDb:

⭐ 7.2

Ψήφοι:

216,394

⏱

1ω 42λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

7.2

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

50%

Ψυχολογικό θρίλερ

35%

Character Study

15%

Ο Μπράντον είναι γύρω στα 30, ζει στην Νέα Υόρκη και δεν μπορεί να χειριστεί την σεξουαλική του ζωή. Θεωρεί πως το σεξ είναι η δύναμη του και το στοιχείο που καθορίζει τη ζωή και το χαρακτήρα του. Θα λέγαμε ότι ο Μπράντον είναι εθισμένος στο σεξ και μέσα από ένα σύμπαν σεξουαλικών συνευρέσεων της μιας βραδιάς προσπαθεί να βρει τον εαυτό του ή μάλλον να ξεχάσει αυτό που είναι. Όταν όμως η ιδιότροπη νεότερη αδερφή του μετακομίζει στο διαμέρισμά του, ο κόσμος του Μπράντον αναπόφευκτα εκτροχιάζεται.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η ταινία *Shame* του Στηβ ΜακΚουήν αποτελεί μια ωμά ρεαλιστική, μινιμαλιστική εμβάθυνση στην ψυχολογία του σεξουαλικού εθισμού και της βαθιάς αστικής απομόνωσης, με κινητήριο δύναμη την ερμηνεία-σταθμό του Μάικλ Φασμπέντερ, αποδίδοντας μια αίσθηση ελεγχόμενης απόγνωσης. Ο ΜακΚουήν και ο κινηματογραφιστής Σον Μπομπίτ υιοθετούν μακρά, παρατηρητικά πλάνα και τα ψυχρά αστικά τοπία της Νέας Υόρκης για να συνθέσουν μια ασφυκτική ατμόσφαιρα αδιάκοπης, στερεοτυπικής επανάληψης. Η ταινία διαπρέπει ως μια σπλαχνική μελέτη χαρακτήρα, αποφεύγοντας απλοϊκές ψυχολογικές εξηγήσεις, επικεντρώνοντας αντίθετα, με απόλυτη ωμότητα, στον επαναλαμβανόμενο κύκλο των εμμονών. Ωστόσο, αυτή η κλινική ακρίβεια, παρά τη στυλιστική της γοητεία, συχνά οδηγεί σε μια σκόπιμα αργή, συναισθηματικά απαιτητική κινηματογραφική εμπειρία, η οποία κινδυνεύει να φανεί επαναλαμβανόμενη ή υπερβολικά αποστασιοποιημένη. Η Κάρεϊ Μάλιγκαν προσφέρει ένα ισχυρό αντιστάθμισμα, εισάγοντας φευγαλέες στιγμές εύθραυστης ευαλωτότητας στην αδιάκοπη αυτοκαταστροφή του πρωταγωνιστή, όμως, τελικά, η δύναμη της ταινίας έγκειται στην αταλάντευτη δέσμευσή της σε ένα ζοφερό, αδιάλλακτο όραμα της σύγχρονης δυστυχίας."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 8

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Ομορφιά και φρίκη βαδίζουν χέρι χέρι στο έργο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.Ο Σουηδός auteur επανέρχεται διαρκώς στην προσπάθεια των ηρώων του, πολύ συχνά καλλιτεχνών, να ξεφύγουν από τη βία, την ασχήμια και την καταπίεση που τους περιβάλλει, αναζητώντας καταφύγιο στην παρηγοριά ενός "ουράνιου" αισθητικού μεγαλείου.Οι τσιρκολάνοι, οι ηθοποιοί των μπουλουκιών και οι λαϊκοί διασκεδαστές σχεδόν πάντα το καταφέρνουν. Οι αυτάρεσκοι διανοούμενοί του, από την άλλη, εγκλωβίζονται στην αυταρέσκεια και τις νευρωτικές ανασφάλειές τους, ανίκανοι να βαδίσουν και με τα δυο τους πόδια στο μονοπάτι που οδηγεί στις απολαύσεις της αληθινής ζωής. Δυο παρόμοιοι χαρακτήρες είναι η Εύα και ο Γιαν Ρόζενμπεργκ, ζευγάρι μου..."

Διαβάστε περισσότερα

News247.gr

⭐ 6

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Σκαλί προς μια ευρύτερη μετακίνηση του Μπέργκμαν από ένα πιο συμβολικό και στοχαστικό σινεμά σε μια πιο διαπροσωπική προβληματική, η “Ντροπή” συνδυάζει διάφορες τάσεις και περιόδους του σκηνοθέτη αποτελώντας μια πολιτική τοποθέτηση μέσα από ένα αλληγορικό οικογενειακό δράμα. Λιβ Ούλμαν και Μαξ φον Σίντοφ, δύο από τα πιο μαγητιστικά πρόσωπα που γνώρισε ποτέ η μεγάλη οθόνη, κυριαρχούν σε αυτό το πορτρέτο ενός ταραχώδους γάμου (κάτι που όπως ξέρουμε ο Μπέργκμαν θα συνέχιζε να εξερευνά τα επόμενα χρόνια – η “Ντροπή” γυρίστηκε το 1968). Επιχειρεί να συνδέσει αυτή τη θυελλώδη συναισθηματικότητα δύο αντικρυστών αλλά απομακρυσμένων ατόμων (καδραρισμένα από τον Σβεν Νίκβιστ σαν συχνά το ένα από τα δύ..."

Διαβάστε περισσότερα