The Last Laugh (1924)

Name: The Last Laugh
Released: 1924-12-23
Rating: 8

✦ MovieFy AI

"Οικεία ψυχολογική μελέτη κοινωνικής απόγνωσης"

IMDb:

⭐ 8

Ψήφοι:

15,995

⏱

1ω 30λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

9.5

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

60%

Silent Film

25%

Tragedy

15%

Ένας ηλικιωμένος θυρωρός αναγκάζεται να αντιμετωπίσει την περιφρόνηση των φίλων του, των γειτόνων του και της κοινωνίας μετά την απόλυση του από την αξιόλογη δουλειά του σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "Τελευταίο Γέλιο" του Murnau παραμένει ένα κολοσσιαίο επίτευγμα στην οπτική αφήγηση, πρωτίστως χάρη στην πρωτοποριακή χρήση της "απελευθερωμένης κάμερας". Αυτή η επαναστατική ρευστότητα μετατρέπει το περιβάλλον σε ένα ψυχολογικό τοπίο, επιτρέποντας στο κοινό να βιώσει ενστικτωδώς την καταστροφική απώλεια ταυτότητας και κοινωνικής θέσης του θυρωρού. Ο Emil Jannings προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία, χαρακτηρισμένη από σωματικό πάθος, βασιζόμενος αποκλειστικά στη χειρονομία και την έκφραση, δεδομένης της σχεδόν πλήρους απουσίας επεξηγηματικών τίτλων. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στην αμείλικτη, οικεία εστίασή της στην ταπείνωση των κοινωνικών τάξεων, αξιοποιώντας τις έντονες αντιθέσεις φωτός και σκιάς για να ενισχύσει την ατμόσφαιρα του Kammerspielfilm. Ωστόσο, ο επιβεβλημένος, σαρκαστικά ειρωνικός επίλογος – μια ξεκάθαρη εμπορική υποχώρηση – αποδυναμώνει τον κατά τα άλλα αλύγιστο τραγικό ρεαλισμό της ταινίας, δημιουργώντας ένα εμφανές αφηγηματικό χάσμα που την εμποδίζει να επιτύχει πλήρη θεματική συνοχή."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Ανάμεσα σε δύο καθαρά αριστουργήματα, το γερμανικό"Νοσφεράτου, Μια Συμφωνία Τρόμου"(1922) και τη χολιγουντιανή"Αυγή"(1927), οΦ.Β. Μουρνάουθα "ακτινογραφήσει" τη Γερμανία του Μεσοπολέμου με ένα διεισδυτικό βωβό κοινωνικό δράμα. Πρωταγωνιστής του οΕμίλ Γιάνινγκς ("Γαλάζιος Άγγελος"), στο ρόλο ενός ηλικιωμένου θυρωρού, ο οποίος θα αντιμετωπίσει την περιφρόνηση των φίλων και των γειτόνων του, όταν πάψει πλέον να είναι πορτιέρης σε πολυτελές ξενοδοχείου. Η κριτική του κοινωνικού στάτους, συνδεδεμένου άμεσα με την εικόνα και τη σημειολογία της (όλα περιστρέφονται γύρω από την εντυπωσιακή, κιτς στολή του ξενοδοχοϋπαλλήλου), είναι αμείλικτη,με τον Μουρνάου να εντυπωσιάζει σκηνοθετικά με απανωτά εκφρ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 10

LiFO Team

"Όταν ακόμα και ταινίες των ’90s θεωρούνται παλιές, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να συστήσεις στη νεότερη γενιά σινεφίλ το βωβό σινεμά. Μια λύση έχει δοθεί με προβολές συνοδεία live μουσικής, συνήθως πρωτότυπης και ηλεκτρονικής. Φυσικά, δεν πρόκειται για κάποιον νεωτερισμό∙ και τότε, στη βωβή περίοδο του σινεμά, οι προβολές διεξάγονταν με ζωντανή μουσική που συνόδευε την εικόνα, πότε με λίγα όργανα και πότε με ολόκληρη ορχήστρα. Ο σύγχρονος ήχος είναι το δόλωμα ώστε ο θεατής να αποδεχτεί ευκολότερα μια φιλμική γλώσσα που στα μάτια του φαίνεται απαρχαιωμένη, ταινίες που στο σημερινό μάτι φαντάζουν (ακόμα πιο) στατικές. Αυτό, όμως, δεν ισχύει για το σινεμά του Φρίντριχ Βίλχελμ Μουρνάου. Οι ταινί..."

Διαβάστε περισσότερα