tick, tick... BOOM! (2021)

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Λιν-Μανουέλ Μιράντα αποτελεί έναν σθεναρό, αν και κατά στιγμές υπερφορτωμένο, φόρο τιμής στην δημιουργική απόγνωση του Τζόναθαν Λάρσον. Η ταινία διαπρέπει χάρη στην μεταμορφωτική, υποψήφια για Όσκαρ, ερμηνεία του Άντριου Γκάρφιλντ, ο οποίος αποτυπώνει το εκρηκτικό μείγμα ιδιοφυΐας και αμφιβολίας που καθοδηγεί τον πρωταγωνιστή. Κινηματογραφικά, ο Μιράντα υιοθετεί ένα κινητικό, σχεδόν μαξιμαλιστικό ύφος, χρησιμοποιώντας κοφτά μοντάζ και ζωηρή σκηνοθεσία για να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στο θεατρικό μιούζικαλ και το κινηματογραφικό δράμα. Ωστόσο, ο ρυθμός είναι αμείλικτα γρήγορος, θυσιάζοντας κατά περιπτώσεις την συναισθηματική βαρύτητα για χάρη της ακατάσχετης ορμής. Ενώ η ταινία αρθρώνει εμφατικά το άγχος του χρονικού περιορισμού – τόσο επαγγελματικά όσο και στο φόντο της κρίσης του AIDS – η προσφυγή του Μιράντα σε μετα-θεατρικά εργαλεία και εκτεταμένα καμέο από τον χώρο του μιούζικαλ αποσπά κατά καιρούς την προσοχή, καθιστώντας την αφήγηση να μοιάζει περισσότερο με ωδή στον κλάδο παρά με ολοκληρωμένη κινηματογραφική τραγωδία. Πρόκειται για έναν παθιασμένο, υψηλής ενέργειας εορτασμό του καλλιτεχνικού αγώνα, ο οποίος όμως αμβλύνεται ελαφρώς από την υπερβάλλοντα ζήλο του σκηνοθέτη στο πρώτο του έργο."