Utøya: July 22

Utøya: July 22 (2018)

✦ MovieFy AI

"Βιωματικό, αμείλικτο δράμα επιβίωσης σε πραγματικό χρόνο"

IMDb:

7.2

Ψήφοι:

16,561

1ω 32λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.8

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

45%

Θρίλερ

35%

Docudrama

20%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Utøya: July 22" εντυπωσιάζει με το διαρκές μονοπλάνο της, προσφέροντας ένα καθηλωτικό θρίλερ από την οπτική των θυμάτων. Αν και η χορογραφική δεξιοτεχνία της είναι αξιοσημείωτη, η προσέγγισή της μοιάζει μετά από λίγο με ταινία τρόμου found footage, κάτι που ενδεχομένως αποδυναμώνει την αρχική της πρόθεση.

Η ταινία περιγράφει τις στιγμές αγωνίας και τρόμου, που έζησαν οι κατασκηνωτές, κυρίως νέοι, στην κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Ουτόγια της Νορβηγίας, 40 χλμ. β.δυτικά της νορβηγικής πρωτεύουσας στις 22 Ιουλίου του 2011, όταν δέχτηκαν επίθεση από τις σφαίρες ενός άντρα ντυμένου αστυνομικού. Ο απολογισμός αυτής της επίθεσης ήταν 69 νεκροί, 99 σοβαρά τραυματισμένοι και πάνω από 300 που ζουν σήμερα με σοβαρή ψυχική βλάβη.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "Utøya: July 22" του Erik Poppe αποτελεί μια συγκλονιστική, σχεδόν ανυπόφορα έντονη προσπάθεια κινηματογραφικής εμβύθισης, που αξιοποιεί ένα διαρκές, πραγματικού χρόνου πλάνο παρακολούθησης για να τοποθετήσει τον θεατή απευθείας μέσα στα 72 λεπτά της σφαγής του 2011. Αυτή η στυλιστική επιλογή αποφεύγει αριστοτεχνικά την εντυπωσιοθηρία της βίας, εστιάζοντας αποκλειστικά στον ενστικτώδη τρόμο και την απεγνωσμένη αναζήτηση επιβίωσης των θυμάτων, με κεντρικό άξονα την ωμή, αφοσιωμένη ερμηνεία της Andrea Berntzen. Ενώ η ταινία επιτυγχάνει μια αδιαμφισβήτητη, κινητική δύναμη —μαρτυρία τεχνικής και αφηγηματικής πειθαρχίας— η αμείωτη, άμεση εγγύτητά της στο τραύμα ωθεί τα όρια της κινηματογραφικής αντοχής. Η ταινία ανυψώνει την τεκμηρίωση σε μια μορφή οδυνηρής, αναγκαίας μαρτυρίας, ωστόσο η τυπική της λαμπρότητα μερικές φορές μοιάζει να επισκιάζεται από το αμιγώς, εξαντλητικό βάρος του θέματός της, καθιστώντας την ένα δύσκολο αλλά ουσιώδες κομμάτι του κοινωνικού ρεαλισμού."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μια νεαρή κοπέλα κοιτά κατάματα την κάμερα και μας προειδοποιεί: «Δεν θα καταλάβεις ποτέ... Άκουσέ με». Γνωρίζοντας πως πρόκειται να παρακολουθήσουμε μια αληθινή ιστορία, καταλαβαίνουμε πως ο Νορβηγός Έρικ Πόουπ («Χαβάη, Όσλο», «Χίλιες Φορές Καληνύχτα»)θέλει να μας κάνει σαφές από την αρχή πως η ντοκιμαντερίστικη προσέγγισή του στα γεγονότα δεν είναι παρά ακόμη μία εκδοχή τους.Δεν ήμασταν εκεί και, καθώς η Ιστορία δεν αναπαρίσταται ποτέ πιστά αλλά πάντα ερμηνευμένη, σκηνοθετημένη, αυτό το οποίο ακολουθεί είναι ακόμα μία προσπάθεια αναπαράστασής της· τίποτα περισσότερο. Αλήθεια, τίποτα; Δευτερόλεπτα μετά την πρώτη ατάκα της Κάγια αντιλαμβανόμαστε πως η κοπέλα δεν απευθύνεται στην πραγματικότη..."

Διαβάστε περισσότερα