One, Two, Three

One, Two, Three (1961)

IMDb:

7.8

Ψήφοι:

23,993

1ω 49λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.9

AI Ανάλυση Ειδών

Κωμωδία

45%

Σάτιρα

35%

Farce

10%

Political

10%

Μετά τις συνεχόμενες επιτυχίες των «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» και «Γκαρσονιέρα», ο Wilder συνέχισε ακατάπαυστα και το 1961 έγραψε και σκηνοθέτησε το “One, Two, Three”. Πρωταγωνιστής ο James Cagney στον προτελευταίο ρόλο της καριέρας του. Πάντως για τον Wilder δεν ήταν και δύσκολο το όλο θέμα, βάζοντας τον Cagney πρόεδρο της Κόκα Κόλα στο Δυτ. Βερολίνο. Η εταιρεία που εκπροσωπεί τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό δίπλα από το τείχος που χωρίζει το Βερολίνο στα δύο, ο Ψυχρός πόλεμος σε έξαρση, τα γερμανικά τραύματα του πρόσφατου παρελθόντος είναι τα στοιχεία στο φόντο και η βάση της ανήλεης σάτιρας. Οι ατάκες της ταινίας πέφτουν σαν πολυβόλο. Ίσως αποτελεί μία από τις πιο... ατακατζίδικες(!) κωμικές ταινίες.Η άνεση με την οποία σατιρίζει κομουνισμό και καπιταλισμό δεν θα τη βρείτε εύκολα ακόμα και σήμερα. Να πούμε ότι βασίστηκε σε ένα μονόπρακτο του Πολωνού Ferenc Molnar και γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Γερμανία.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η πολιτική φάρσα του Μπίλι Γουάιλντερ από το 1961 εξελίσσεται με μια σχεδόν ακατόρθωτη, ξέφρενη ταχύτητα, αναδεικνύοντας μια αριστοτεχνική εκτέλεση διαλόγων ταχύτατου ρυθμού, που ξεπερνά οτιδήποτε άλλο έχει δημιουργήσει ο σκηνοθέτης. Ο Τζέιμς Κάγκνεϊ κυριαρχεί στην οθόνη ως ο υπερ-ενεργητικός στέλεχος της Coca-Cola που προσπαθεί να διασχίσει τις παραλογισμούς του Βερολίνου του Ψυχρού Πολέμου. Ενώ η ταινία διαπρέπει ως μια καυστική σάτιρα τόσο της αμερικανικής εταιρικής απληστίας όσο και της σοβιετικής ιδεολογικής ακαμψίας, ο αμείωτος ρυθμός της συχνά προτάσσει τις ατάκες και την μηχανική εξέλιξη της πλοκής έναντι της γνήσιας ανάπτυξης των χαρακτήρων. Το χιούμορ είναι αναμφίβολα ευφυές και κυνικό, αξιοποιώντας γρήγορο μοντάζ και δυναμικές λήψεις για να διατηρήσει την μανιακή ενέργεια. Παραμένει μια τεχνικά λαμπρή άσκηση κινηματογραφικής ταχύτητας και ένα συναρπαστικό ιστορικό τεχνούργημα, αν και ίσως υπερβολικά εξαντλητική για να καταταχθεί ανάμεσα στα πραγματικά υπερβατικά, συναισθηματικά σύνθετα έργα του Γουάιλντερ."