Boy

Boy (2010)

✦ MovieFy AI

"Πικρόγλυκο νοσταλγικό κωμικό δράμα"

IMDb:

7.5

Ψήφοι:

30,790

1ω 27λ

Κριτικοί κινηματογράφου

6.9

AI Ανάλυση Ειδών

Κωμωδία

40%

Δράμα

35%

Ενηλικίωσης

25%

1984, Νέα Ζηλανδία. Ένα εντεκάχρονο αγόρι αφοσιωμένος οπαδός του Μάικλ Τζάκσον, μένει με τη γιαγιά του, τον μικρό αδερφό του (που νομίζει οτι έχει σούπερ δυνάμεις) και την κατσίκα του. Το αγόρι έχει φανταστεί τον πατέρα του ώς μια ηρωϊκή μορφή κατα τη διάρκεια της απουσίας του, όμως έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματική έκδοση του ανίκανου (πατέρα) κακοποιού ο οποίος επιστρέφει για να βρεί μία τσάντα με χρήματα που είχε θάψει πριν χρόνια. Κάπου εδώ παίρνει το ρόλο της η κατσίκα…

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η χαρακτηριστική κινηματογραφική φωνή του Taika Waititi βρίσκει την πλήρη έκφρασή της στο "Boy", μια γλυκόπικρη αφήγηση ενηλικίωσης, τοποθετημένη στο αυθεντικό, ηλιόλουστο σκηνικό της υπαίθρου της Νέας Ζηλανδίας της δεκαετίας του '80. Η ταινία διαχειρίζεται αριστοτεχνικά την αβέβαιη ισορροπία μεταξύ τραγωδίας και εκδηλωτής χαράς, εστιάζοντας στην εξιδανικευμένη, σχεδόν φανταστική ανάμνηση του πρωταγωνιστή για τον απόντα πατέρα του, έναντι της σκληρής πραγματικότητας της παραμέλησης και της φτώχειας. Ο Waititi, τόσο πίσω όσο και μπροστά από την κάμερα, εξασφαλίζει ότι ο τόνος παραμένει ανάλαφρος, μέσα από στυλιζαρισμένο χιούμορ και γνήσια ζεστασιά, αν και αυτή η ευθυμία κινδυνεύει περιστασιακά να αποδυναμώσει τη θεμελιώδη συναισθηματική βαρύτητα της απεικονιζόμενης δυσκολίας. Αν και δομικά χαλαρό και προτιμώντας την επεισοδιακή γοητεία έναντι μιας στιβαρής αφηγηματικής ώθησης, το φιλμ είναι βαθιά συγκινητικό, προσφέροντας μια συγχωρητική, πολυεπίπεδη εξερεύνηση της ελαττωματικής αρρενωπότητας και της επώδυνης μετάβασης από την παιδική εξιδανίκευση στην ενήλικη κατανόηση."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Τυπικό θρίλερ τρόμου που τηρεί τα κλισέ, περιορίζει τα scary jumps και επιφυλάσσει ένα όχι και τόσο προβλέψιμο φινάλε."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

7

LiFO Team

"Αν από τη φιλμογραφία του Ναγκίσα Όσιμα αυτό που έχει καταγραφεί στη συνείδηση των περισσότερων σινεφίλ σήμερα είναι η (κινηματογραφική) σεξουαλική επανάσταση τηςΑυτοκρατορίας των Αισθήσεων, το (όχι τόσο κακό όσο θα ήθελαν να πιστεύετε) ανέκδοτό τουMax, mon amour, το διαχρονικά αγαπημένο εντός συνόρωνΚαλά Χριστούγεννα, κύριε Λόρενς, ίσως και ο καλλιγραφημένος ομοερωτισμός τουΤαμπού, υπάρχουν πολύ περισσότερα για να ανακαλύψει κανείς. Προσωπικά, τουλάχιστον από το κομμάτι της που έχω δει και μπορώ να έχω άποψη, την αντιλαμβάνομαι ως ένα σύνολο γοητευτικών αντιφάσεων. Το Αγόρι, για παράδειγμα, δεν μου θύμισε κάποια άλλη δική του – πάντα, απ’ όσες έχω δει, μερικές παραμένουν δυσεύρετες μέχρι σή..."

Διαβάστε περισσότερα