Arabian Nights: Volume 2, The Desolate One

Arabian Nights: Volume 2, The Desolate One (2015)

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολικό κοινωνικό ρεαλιστικό δράμα με σουρεαλιστικούς τόνους"

IMDb:

7

Ψήφοι:

1,617

2ω 12λ

Κριτικοί κινηματογράφου

8.3

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

45%

Φαντασίας

20%

Ντοκιμαντέρ

20%

Political

15%

Στο οποίο η Σεχεραζάντ λέει για το πώς η ερήμωση εισέβαλε στους ανθρώπους: «Μου έφτασε, ω ευοίωνε Βασιλιά, ότι μια δικαστής θα κλάψει αντί να καταδικάσει . Ένας δραπέτης δολοφόνος θα περιπλανηθεί στη γη για πάνω από σαράντα μέρες και θα μεταφερθεί τηλεμεταφέροντας τον εαυτό του για να ξεφύγει από τη φρουρά ενώ ονειρεύεται πόρνες και πέρδικες. Μια πληγωμένη αγελάδα θα θυμηθεί μια χιλιόχρονη ελιά λέγοντας ό,τι πρέπει να πει, που δεν θα ακούγεται καθόλου λυπηρό! Οι κάτοικοι ενός πύργου στα προάστια θα σώσουν παπαγάλους και τσουράκια μέσα στους ανελκυστήρες ενώ θα περιτριγυρίζονται από νεκρούς και φαντάσματα. συμπεριλαμβανομένου μάλιστα ενός σκύλου που…». Και βλέποντας το πρωινό διάλειμμα, η Σεχεραζάντ σώπασε.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η δεύτερη συνεισφορά του Μιγκέλ Γκόμες στο επικό τρίπτυχό του παραμένει μια τολμηρή ως προς τη φόρμα, αλλά απαιτητική, άσκηση σύγχρονης κοινωνικοπολιτικής αλληγορίας. Αξιοποιώντας τη δομική επένδυση των «Χιλίων και Μιας Νυχτών», ο Γκόμες υφαίνει με σχολαστικότητα κατακερματισμένες αφηγήσεις που αφορούν τη συντριπτική πραγματικότητα της πορτογαλικής λιτότητας, μεταφράζοντας την οικονομική απελπισία σε σουρεαλιστική, συχνά συγκινησιακή, κινηματογραφική ποίηση. Η ανάμιξη στοιχείων ντοκιμαντέρ-μυθοπλασίας με εξαιρετικά στιλιζαρισμένες, σχεδόν Μπρεχτιανές, δραματικές σκηνές είναι τόσο τεχνικά αριστουργηματική όσο και θεματικά απηχητική, ιδίως στα τμήματα που αφορούν τη δικαιοσύνη και τη γραφειοκρατική αποτυχία. Ωστόσο, ο εσκεμμένα αργός ρυθμός και το βαρύ πνευματικό φορτίο που επιβάλλεται στον θεατή συχνά αγγίζουν τα όρια της δυσπροσπέλαστου, απαιτώντας σημαντική αφοσίωση. Ενώ η φιλοδοξία του είναι αδιαμφισβήτητη και η οπτική του γλώσσα συναρπαστική, η αφηγηματική ιδιορρυθμία της ταινίας υπονομεύει κατά καιρούς τον άμεσο συναισθηματικό της αντίκτυπο, καταλήγοντας σε ένα προκλητικό αλλά ουσιώδες έργο του σύγχρονου κινηματογράφου."