Café Society

Café Society (2016)

✦ MovieFy AI

"Νοσταλγικό οπτικά πολυτελές γλυκόπικρο ρομάντζο εποχής"

IMDb:

6.6

Ψήφοι:

83,865

1ω 37λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.4

AI Ανάλυση Ειδών

Ρομαντική

40%

Κωμωδία

30%

Δράμα

20%

Period Piece

10%

Δεκαετία του 1930. Ο Τζέιμς είναι ένας νεαρός που καταφτάνει στο Χόλιγουντ, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει να διεισδύσει στην κινηματογραφική βιομηχανία. Αυτό που θα βρει πρώτα είναι ο έρωτας, και βρίσκεται, λοξοδρομώντας των στόχων του, στην παλλομένη «κοινότητα καφέ» που καθορίζει το πνεύμα της εποχής.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "Café Society" ξεχωρίζει κυρίως για την εκπληκτική, ηλιόλουστη φωτογραφία του Vittorio Storaro, η οποία λούζει το Λος Άντζελες και τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1930 με μια ρωμαντική, χρυσή λάμψη. Αυτή η αισθητική τελειότητα αναβαθμίζει αυτό που θα μπορούσε να είναι μια τυπική προβληματισμένη αφήγηση του Woody Allen σχετικά με τη μετάνοια, τη φιλοδοξία και την "άλλη" διαδρομή. Ο Jesse Eisenberg, στον οικείο ρόλο του νευρωτικού alter ego του Allen, προσφέρει μια ικανή αλλά προβλέψιμη ερμηνεία, ενώ η Kristen Stewart προσδίδει γνήσια, διακριτική μελαγχολία στον ρόλο της. Η ταινία αποτυπώνει επιτυχώς μια αίσθηση γλυκόπικρης νοσταλγίας, ωστόσο η αχανής δομή της μοιάζει αποσπασματική· η επουσιώδης υποπλοκή που αφορά τη μαφία στη Νέα Υόρκη απομακρύνει από το κεντρικό ρομαντικό δίλημμα. Παρόλο που είναι αναμφισβήτητα γοητευτική και οπτικά πλούσια, η ταινία στερείται την αιχμηρή ευφυΐα και τη θεματική συνοχή που απαιτούνται για να υπερβεί την παρωδία και να επιτύχει πραγματικό βάθος, επαναπαυόμενη αντ' αυτού σε μια ευχάριστη, εφήμερη κομψότητα."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Νοσταλγική και στιλάτη δραμεντί με φόντο την απατηλή λάμψη του αμερικανικού ονείρου. Τυπικός Γούντι Άλεν, αλλά πιο συμπαγής από ό,τι στις τελευταίες του ταινίες, με σπουδαία δουλειά από τον φωτογράφο Βιτόριο Στοράρο. Σ ε ηλικία 81 ετών και, γυρίζοντας σταθερά μια ταινία το χρόνο, ο Γούντι Άλεν συνεχίζει ακάθεκτος να οικοδομεί ένα γοητευτικό στην όψη κι ενιαίο ως προς το ύφος, τη θεματική και τη φιλοσοφία κινηματογραφικό έργο. Αν και η νέα χιλιετία έφερε μαζί της την αναπόφευκτη κόπωση, με εμφανή σημάδια επανάληψης και κεκτημένης ταχύτητας, δεν έλειψαν οι στιγμές που ο σπουδαίος κωμικός κατάφερε να θυμίσει τον παλιό, πρωτότυπο εαυτό του («Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού», «Vicky Cristina Barce..."

Διαβάστε περισσότερα