Julieta

Julieta (2016)

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολικό ισπανικό δράμα μητρικής ενοχής και μοίρας"

IMDb:

7.1

Ψήφοι:

34,897

1ω 38λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.6

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

55%

Μελόδραμα

35%

Μυστηρίου

10%

Η Χουλιέτα ζει με την κόρη της, Αντία. Και οι δύο υποφέρουν σιωπηλά για την απώλεια του άνδρα της Χουλιέτα και πατέρα της Αντία, μερικές φορές όμως η θλίψη δεν φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά – τους απομακρύνει ακόμη περισσότερο. Όταν η Άντια κλείσει τα 18, θα εγκαταλείψει την μητέρα της χωρίς καμία εξήγηση και η Χουλιέτα θα ξεκινήσει να την αναζητά με κάθε δυνατό τρόπο. Το μόνο που θα ανακαλύψει είναι το πόσο λίγο γνωρίζει την ίδια της την κόρη.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Στη "Julieta", ο Αλμοδόβαρ μάς παρουσιάζει μια πιο συγκρατημένη, φθινοπωρινή πλευρά του, διοχετεύοντας το πνεύμα του κλασικού μελόδραματος μέσα από τον αναγνωρίσιμο, ζωηρό φακό του. Η ταινία είναι οπτικά σχολαστική, χρησιμοποιώντας εντυπωσιακά πρωτογενή χρώματα και μια άψογη σκηνογραφία για να τονίσει την συναισθηματική κλειστοφοβία που βιώνει η ομώνυμη ηρωίδα, την οποία ενσαρκώνουν εξαιρετικά η Έμμα Σουάρεζ και η Αντριάνα Ουγκάρτε. Παρότι ο σκηνοθέτης εξερευνά αριστοτεχνικά θέματα μητρικής ενοχής, πεπρωμένου και βαθιάς εγκατάλειψης, η διασκευή του υλικού της Άλις Μάνρο οδηγεί μερικές φορές σε μια αφήγηση που μοιάζει υπερβολικά σχηματική. Η προσφυγή σε φωνή εκτός οθόνης (voiceover) και μια τμηματική αφήγηση, αν και κομψές, απομακρύνουν κατά στιγμές τον θεατή από τον ωμό, ενστικτώδη πόνο που είναι εγγενής στην ιστορία, εμποδίζοντας την ταινία να φτάσει στα αυθόρμητα συναισθηματικά ύψη των αδιαμφισβήτητων αριστουργημάτων του. Παραμένει μια γυαλισμένη, συναρπαστική μελέτη της θλίψης, αν και ελαφρώς ψυχρότερη εξαιτίας του διανοητικού ελέγχου."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μια τυχαία συνάντηση αλλάζει ξαφνικά τα σχέδια της Χουλιέτα για μετακόμιση από τη Μαδρίτη στη Λισαβόνα. Αποφασίζει να μείνει στην ισπανική πρωτεύουσα, περιμένοντας νέα από την κόρη της, την οποία έχει να δει 12 χρόνια. Δραματικός και αυστηρός Αλμοδόβαρ, ο οποίος επιστρέφει στα αγαπημένα θέματα και στους τραυματισμένους χαρακτήρες του με χάρη και απαράμιλλη σκηνοθετική μαεστρία. Σε μια σκηνή της προ-προηγούμενης ταινίας του Πέδρο Αλμοδόβαρ «Το Δέρμα που Κατοικώ» ένα αντίτυπο βιβλίου της Άλις Μονρό έκανε την εμφάνισή του. Επρόκειτο­ για τη συλλογή διηγημάτων «Απόδραση» (στα ελληνικά από τις εκδ. Μεταίχμιο), από την οποία τώρα ο Ισπανός σκηνοθέτης διασκεύασε τις σύντομες, διασταυρούμενες ιστορί..."

Διαβάστε περισσότερα