Miss Peregrine's Home for Peculiar Children

Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016)

✦ MovieFy AI

"Οπτικά πλούσια γοτθική φανταστική περιπέτεια"

IMDb:

6.7

Ψήφοι:

204,494

2ω 7λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7

AI Ανάλυση Ειδών

Φαντασίας

40%

Περιπέτεια

30%

Επιστ. φαντασίας

15%

Μυστηρίου

15%

Όταν ο πολυαγαπημένος παππούς του 16χρονου Τζέικ Πόρτμαν τού αφήνει στοιχεία για ένα μυστήριο που διατρέχει διαφορετικούς κόσμους και εποχές, ο Τζέικ βρίσκει ένα μαγικό μέρος γνωστό ως «Μις Πέρεγκριν: Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά». Αλλά τα μυστήρια και οι κίνδυνοι μεγαλώνουν όταν γνωρίζει τους ενοίκους και μαθαίνει για τις ειδικές τους δυνάμεις… και τους παντοδύναμους εχθρούς τους. Τελικά, ο Τζέικ ανακαλύπτει ότι μονάχα το δικό του «ασυνήθιστο χάρισμα» μπορεί να σώσει τους νέους του φίλους.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η μεταφορά του Τιμ Μπέρτον αποτελεί μια οπτικά μεθυστική άσκηση γοτθικής φαντασίας, παρουσιάζοντας εντυπωσιακό σκηνικό σχεδιασμό και αξιοποιώντας την μαγνητική, επιβλητική ερμηνεία της Εύα Γκριν. Η ταινία καταφέρνει να δημιουργήσει μια συναρπαστική ατμόσφαιρα, ριζωμένη στη νοσταλγία και τον ήπιο τρόμο, χρησιμοποιώντας την υψηλή αντίθεση στα οπτικά στοιχεία, που είναι χαρακτηριστικό της αισθητικής του Μπέρτον. Ωστόσο, κάτω από την εντυπωσιακή επιφάνεια, κρύβεται μια αφηγηματική δομή ασταθής, η οποία υποφέρει από το βάρος των δικών της περίπλοκων μηχανισμών χρονικών βρόχων και της υπερβολικής έκθεσης. Το δεύτερο μισό της ταινίας εκπίπτει σε μια συμβατική, βαριά σε CGI σεκάνς δράσης, υπονομεύοντας τη σιωπηλή, ιδιόρρυθμη γοητεία που είχε δημιουργηθεί νωρίτερα. Ενώ η διερεύνηση της εύρεσης του αισθήματος του ανήκειν είναι συγκινητική, το θεματικό βάθος συχνά θυσιάζεται για χάρη του οπτικού πλούτου, με αποτέλεσμα μια ταινία που μοιάζει περισσότερο με μια όμορφα επιμελημένη συλλογή οικείων μοτίβων του Μπέρτον, παρά με ένα πραγματικά πρωτότυπο κινηματογραφικό όραμα."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μετά το μυστηριώδη θάνατο του αγαπημένου του παππού ο Τζέικ αποφασίζει να ακολουθήσει τις τελευταίες συμβουλές του και να αναζητήσει ένα ορφανοτροφείο για ασυνήθιστα παιδιά στην Ουαλία. Ο Μπάρτον βρίσκεται στο παραμυθένιο στοιχείο του και σκηνοθετεί με κέφι, αλλά δεν έχει υλικό παρά για… μισή ταινία. Έτσι πολλές και υποσχόμενες ιδέες καταλήγουν σε ένα ατελείωτο κυνηγητό με κοινότοπη κορύφωση. Με τη διασκευή του «Μις Πέρεγκριν…», ενός πρωτότυπου μυθιστορήματος του Αμερικανού Ράνσομ Ριγκς του 2011, ο Τιμ Μπάρτον αφήνει πίσω του το αδέξιο βιογραφικό δράμα «Μεγάλα Μάτια», μακράν την πλέον ανέμπνευστη ταινία του, κι επιστρέφει στο κινηματογραφικό σπίτι του. Έναν παραμυθένιο κόσμο όπου το αλλόκοτο..."

Διαβάστε περισσότερα