The Hateful Eight

The Hateful Eight (2015)

✦ MovieFy AI

"Κλειστοφοβικό γουέστερν θρίλερ καθοδηγούμενο από διαλόγους"

IMDb:

7.8

Ψήφοι:

718,072

3ω 8λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.6

AI Ανάλυση Ειδών

Γουέστερν

40%

Μυστηρίου

30%

Θρίλερ

20%

Έγκλημα

10%

Μία ετερόκλητη ομάδα ανθρώπων, που αποτελείται από κυνηγούς επικηρυγμένων, φυγάδων και ανθρώπων του νόμου, βρίσκουν καταφύγιο σε μια ορεινή στάση κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας και μπλέκονται σε μία πλεκτάνη προδοσίας και απάτης.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το "δωμάτιο" του Ταραντίνο μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ένα λιτό δράμα με φόντο το είδος του γουέστερν, αποτελεί μια πολυεπίπεδη, ωμή διερεύνηση της δυσπιστίας και της φυλετικής εχθρότητας, με δεξιοτεχνικό τρόπο κρυμμένη κάτω από το πέπλο ενός νουάρ μυστηρίου. Φωτογραφημένο με εκθαμβωτική αρτιότητα στα 70mm, το φιλμ μετατοπίζεται ταχύτατα από ευρύχωρα τοπία στα κλειστοφοβικά όρια του μαγαζιού της Minnie, εκεί όπου κρύβεται η πραγματική κινηματογραφική ένταση. Το σύνολο των ερμηνειών, με επικεφαλής έναν επιβλητικό Σάμιουελ Λ. Τζάκσον και μια ανατριχιαστική Τζένιφερ Τζέισον Λη, παραδίδει δηλητηριώδεις διαλόγους που εκπέμπουν απειλητικότητα. Ωστόσο, η σκόπιμη, σχεδόν τρίωρη διάρκειά του, κάποιες φορές φλερτάρει με την αυτοεπιδοκιμασία, προκρίνοντας μακροσκελείς, φιλοσοφικές μονωδίες έναντι μιας δυναμικής πλοκής. Ενώ η ατμοσφαιρική μουσική του Ένιο Μορικόνε αναβαθμίζει την ατμόσφαιρα, ο αμείλικτος μηδενισμός και η υπερβολική βία εμποδίζουν το φιλμ να επιτύχει την θεματική απήχηση των κορυφαίων έργων του Ταραντίνο, καταλήγοντας έτσι σε μια τεχνικά λαμπρή, αλλά ελαφρώς διογκωμένη, άσκηση μισανθρωπίας."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Στο μετεμφυλιακό Γουαϊόμινγκ εννιά ετερόκλητοι χαρακτήρες με ύποπτα κίνητρα βρίσκουν καταφύγιο σε μια απομονωμένη καλύβα μέσα στα χιόνια. Μεταμοντέρνα και διασκεδαστικά ανατρεπτική μελέτη στο γουέστερν σπαγγέτι από έναν ατελείωτα ομιλητικό, γραφικά βίαιο και απολαυστικά βιρτουόζο Ταραντίνο. Τρεις υποψηφιότητες Χρυσών Σφαιρών, μία εκ των οποίων για τη μουσική του 87χρονου Ένιο Μορικόνε. Είναι μοναδική απόλαυση να διαπιστώνεις, πλάνο το πλάνο και ατάκα την ατάκα, πως όλα τα μικρά, περιττά και φλύαρα πράγματα στο σινεμά του Ταραντίνο «κουμπώνουν» στο τέλος κάθε ταινίας σε ένα μεγάλο, ενιαίο σύνολο. Το οποίο, ακόμα κι αν εντυπωσιάζει με την παιχνιδιάρικη, σινεφίλ ευφυΐα του, κρύβει μέσα του πολύ..."

Διαβάστε περισσότερα