Au Hasard Balthazar (1966)

Name: Au Hasard Balthazar
Released: 1966-05-25
Rating: 7.7

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολική πνευματική αλληγορία με αυστηρό υπερβατικό ύφος"

IMDb:

⭐ 7.7

Ψήφοι:

23,450

⏱

1ω 36λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

9.7

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

50%

Αυτορ κινημ/φος

30%

Philosophical

20%

Η ιστορία του Μπαλτάζαρ, ενός υπομονετικού γαϊδουριού που θα περιέλθει τα στάδια από την ανθρώπινη αγάπη και συμπόνια ως την εγκατάλειψη και αποκτήνωση, και από κει στον μαρτυρικό θάνατο, αποτελεί την πιο αντιπροσωπευτική κινηματογραφική δουλειά του σκηνοθέτη. Παραλλαγή, ενδεχομένως, της πορείας του Ιησού Χρηστού από τη γέννηση στο μαρτύριο, η διαδρομή του Μπαλτάζαρ περνάει από τις ίδιες φάσεις που περνάει και η ζωή του ανθρώπου. Από την αθωότητα δηλαδή της παιδικής ηλικίας, στην ωριμότητα και την αγωνία αργότερα στη μέση ηλικία, μέχρι τη μυστικιστική περίοδο που προηγείται του θανάτου. Μια ταινία με ερασιτέχνες ηθοποιούς και φυσικούς ήχους, το έργο του Bresson συνιστά ένα αριστουργηματικό δοκίμιο για τα περιορισμένα όρια της ανθρώπινης ελευθερίας μέσα στο κοινωνικό σώμα.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το αριστούργημα του Ρομπέρ Μπρεσόν του 1966 αποτελεί μια συντριπτική άσκηση κινηματογραφικής αυστηρότητας, αξιοποιώντας τον ακραίο μινιμαλισμό για να οικοδομήσει μια βαθιά πνευματική αλληγορία. Οι παράλληλες ζωές του γάιδαρου Βαλτάζαρ και της κοπέλας Μαρί λειτουργούν ως μια σκληρή κριτική στην ανθρώπινη σκληρότητα και την πιθανότητα της αδικαιολόγητης χάριτος. Το χαρακτηριστικό στυλ του Μπρεσόν – που διακρίνεται από την απρόσωπη ερμηνεία των «μοντέλων» του, τα κατακερματισμένα κοντινά πλάνα και τον λιτό ηχητικό σχεδιασμό – απαιτεί αδιάκοπη υπομονή, συχνά στα όρια της συναισθηματικής αποστασιοποίησης. Ενώ αυτή η αισθητική ακρίβεια επιτυγχάνει στιγμές υπερβατικής ομορφιάς, διατρέχει τον κίνδυνο να αποξενώσει θεατές συνηθισμένους σε παραδοσιακές δραματικές εξελίξεις, παρουσιάζοντας βαθύ πόνο χωρίς συμβατική κάθαρση. Παρόλα αυτά, ο υπνωτικός ρυθμός και η ηθική σαφήνεια της ταινίας εδραιώνουν τη θέση της ως θεμελιώδες έργο του φιλοσοφικού κινηματογράφου, προσφέροντας έναν μοναδικό, αν και απαιτητικό, στοχασμό πάνω στην αθωότητα που υποτάσσεται στη μοίρα."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο προβληματισμό,η μοντέρνα τέχνη αποτύπωσε ανάγλυφα τη συνειδητοποίηση του σύγχρονου ανθρώπου πως η μία και μοναδική ερμηνεία του κόσμου έχει καταρρεύσει οριστικά.Από το "θάνατο του Θεού" έως τα ηθικά και υπαρξιακά αδιέξοδα στα οποία δεν μπορεί να απαντήσει ο ορθολογισμός, ο 20ος αιώνας έβαλε στη θέση του επιστημονικού θεσφάτου την προσωπική ερμηνεία και σ’ αυτήν της εξωτερικής την εσωτερική αλήθεια. Γι’ αυτό και κάθε γεγονός είναι όχι μόνο μη αναπαραστάσιμο ("Η Αναπαράσταση" του Αγγελόπουλου), αλλά και ακατανόητο ("Blow-up" του Αντονιόνι) έξω από ένα συγκεκριμένο – ιδεολογικό, ταξικό, φιλοσοφικό, αισθητικό - κάθε φορά πλαίσιο. Αποκαλυπτικές διαπιστώσεις τις ο..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 10

LiFO Team

"To Eo του Γέρζι Σκολιμόφσκι, ως μια υποκειμενική και –ας μας επιτραπεί καταχρηστικά ο όρος‒ ιμπρεσιονιστική παραλλαγή του Au hasard Balthazar, αναθέρμανε το ενδιαφέρον για την ταινία του Ρομπέρ Μπρεσόν. Το σινεμά του τελευταίου μοιάζει, χρόνο με τον χρόνο, να απομακρύνεται από το σινεφιλικό μας διαιτολόγιο, ίσως γιατί ο ρυθμός του δοκιμάζει περισσότερο το ολοένα μειούμενο attention span μας, ίσως και επειδή κάποιες ταινίες του έχουν θρησκευτικές απολήξεις και η διερεύνηση της θρησκευτικότητας –προσοχή, όχι η θρησκευτική ταυτότητα που επανέρχεται δυναμικά (και, ενίοτε, άκρως συντηρητικά) ως στοιχείο αυτοπροσδιορισμού‒ δεν αφορά πολλούς. Κι όμως, ο Μπαλταζάρ θα κέρδιζε και θεατές ελάχιστα εξοι..."

Διαβάστε περισσότερα