The Dreamers

The Dreamers (2003)

IMDb:

7.1

Ψήφοι:

139,212

1ω 55λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.1

Είδη

Δράμα

Ρομαντική

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Οι Έλληνες κριτικοί συμφωνούν ότι το "The Dreamers" του Μπερτολούτσι είναι ένα σαρκικό, προκλητικό φιλμ ενηλικίωσης, τοποθετημένο στο Παρίσι του Μάη του '68. Ενώ επαινούν την έντονη κινηματογραφοφιλία και την στιλιζαρισμένη του ατμόσφαιρα, διχάζονται για το αν είναι ρηχό και πολιτικά ουδέτερο ή βαθύ και ιδεολογικά αντισυμβατικό.

Μόνοι στο Παρίσι με τους γονείς να λείπουν για διακοπές η Ιζαμπέλ και ο αδερφός της Τεό προσκαλούν τον συμφοιτητή τους Μάθιου, έναν νεαρό Αμερικάνο, να μείνει για λίγο στο σπίτι μαζί τους. Οι τρεις νεαροί θα φτιάξουν τους δικούς τους κανόνες και θα πειραματιστούν συναισθηματικά και σεξουαλικά σε μια σειρά ιδιαίτερα απαιτητικών παιχνιδιών. Με φόντο την ταραχώδη πολιτική περίοδο των γεγονότων της Άνοιξης του ‘68 στην Γαλλία, όταν η φωνή των νέων αντηχούσε σε όλη την Ευρώπη, Οι Ονειροπόλοι είναι μια ιστορία εσωτερικής ανακάλυψης καθώς τρεις φοιτητές δοκιμάζουν τα όριά τους.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το προκλητικό έργο του Μπερτολούτσι, από τα ύστερα στάδια της καριέρας του, παραθέτει αριστοτεχνικά τον μεθυστικό, απομονωμένο κόσμο της σινεφιλίας με την σεισμική πολιτική αναταραχή του Παρισιού τον Μάιο του 1968. Η ταινία είναι οπτικά πολυτελής, χρησιμοποιώντας πλούσια, οικεία κοντινά πλάνα και ένα υποβλητικό soundtrack της εποχής, αποτυπώνοντας με εξαιρετική δεξιοτεχνία την μεθυστική ενέργεια της νιότης και τον ιδεολογικό ζήλο. Η μαγνητική, ντεμπούτο ερμηνεία της Εύας Γκρην δίνει σταθερότητα στο ασταθές κεντρικό τρίο, του οποίου οι στιλιζαρισμένοι συναισθηματικοί αγώνες λειτουργούν ως μεταφορά για την αυτο-απορρόφηση των νέων. Ενώ η ταινία υπερέχει στην ατμόσφαιρα και την πνευματική πρόκληση, η αφήγησή της συχνά δίνει προτεραιότητα στην αισθητική ευχαρίστηση έναντι της γνήσιμης ανάπτυξης χαρακτήρων, οδηγώντας σε στιγμές όπου η σεξουαλική πολιτική μοιάζει περισσότερο εντυπωσιακή παρά πραγματικά βαθιά. Παραμένει ένας ζωντανός, αν και περιστασιακά αυτο-συνειδητός, στοχασμός πάνω στην τέχνη, την επανάσταση και την επώδυνη μετάβαση από τον ιδεαλισμό στην πραγματικότητα, επιτυγχάνοντας μια δυνατή διάθεση παρά την αφηγηματική της αστάθεια."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

7

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Πάντα προκλητικός, ο δημιουργός του "Τελευταίου Τανγκό στο Παρίσι" επιστρέφει στη γαλλική πρωτεύουσα τον Μάη του ’68 και επιχειρεί να σοκάρει διπλά.Με μια ιστορία έντονου ερωτισμού και κρατώντας την πολιτική εκτός κάδρου: Λίγο πριν το καλοκαίρι του 1968 ένας νεαρός Αμερικανός περνάει τις ώρες του στην παρισινή Tαινιοθήκη. Γνωρίζει δύο αδέλφια πλούσιας οικογένειας και κλεισμένος σπίτι τους βιώνει μαζί τους τη δική του σεξουαλική επανάσταση, ενώ η πόλη συνταράσσεται από τη φοιτητική εξέγερση του Μάη. Η επιθυμία ως σωματική υπόθεση, η αμφισβήτηση ως ερωτική πράξη και η ενηλικίωση ως απελευθερωτική, μα κι επώδυνη διαδικασία.Όλα αυτά τυλιγμένα σε μια αποθεωτική κινηματογραφοφιλία (από την Γκρέτα ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

6

LiFO Team

"Ένας νεαρός Αμερικανός που σπουδάζει στο Παρίσι το 1968 αναπτύσσει φιλία με έναν Γάλλο αδελφό και την αδελφή του, με φόντο τις φοιτητικές εξεγέρσεις του Παρισιού το ’68."

Διαβάστε περισσότερα

News247.gr

8

ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

"Το τελευταίο μεγάλο φιλμ του Μπερτολούτσι είναι μια μεθυστική, σαρκική, πνευματική άφοβα βουτημένη στην επιθυμία, ιστορία ενηλικίωσης μέσα από το πάθος, την τέχνη και την ιδεολογική αντισυμβατικότητα. Ο Μπερτολούτσι διαπραγματεύεται την σχέση με την κάθε μορφής εξουσία και στάτους κβο μέσα από ένα πανέμορφο φιλμ με την Εύα Γκριν σε ρόλο καριέρας."

Διαβάστε περισσότερα