Kate & Leopold (2001)
IMDb:
Ψήφοι:
91,721
⏱
1ω 58λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Ρομαντική κομεντί
60%
Φαντασίας
30%
Εποχής
10%
21ος αιώνας. Η Kate συγκατοικεί με τον ηθοποιό αδερφό της στη Νέα Υόρκη. Στον πάνω όροφο μένει ο πρώην της, Stuart, ο οποίος έχει ανακαλύψει μια ρωγμή στο χρόνο κοντά σε μια γέφυρα στο Μπρούκλιν. Πηγαίνει πίσω στον 18ο αιώνα και παίρνει φωτογραφίες. Ο Leopold ζει στο 1870 και σαστίζει μόλις βλέπει τον Stuart με την φωτογραφική του μηχανή. Τον παρακολουθεί και περνώντας μέσα απο τη ρωγμή βρίσκονται και οι δυο στον 21ο αιωνα. Ο Leopold παρόλο που δεν καταλαβαίνει τίποτα απο όσα βλέπει σ` αυτόν τον αιώνα χάρη στην εξυπνάδα του καταφέρνει να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες. Ο ρυθμός της Νέας Υόρκης είναι πολύ γρήγορος γι` αυτόν σε αντίθεση με την Kate που αντιπροσωπεύει αυτον τον τρόπο ζωής και ανεβαίνει πολύ γρήγορα τα σκαλιά της επιτυχίας στον χώρο της διαφήμισης. Όταν θα συναντηθούν θα ερωτευτούν ο ένας τον άλλο. Η Kate σύντομα θα ανακαλύψει πως άλλα είναι αυτά που έχουν σημασία στη ζωή κι οχι το να φτάσει όσο πιο ψηλά γίνεται και να κάνει την πλέον επιτυχημένη καριέρα.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Η απόπειρα του Τζέιμς Μάνγκολντ στο ρομαντικό φανταστικό, με το *Κέιτ & Λίοπολντ*, είναι μια ευχάριστη αλλά δομικά ατακτοποίητη παραγωγή, η οποία αναδεικνύεται κυρίως χάρη στην χαρισματική ερμηνεία του Χιου Τζάκμαν ως του αταίριαστου χρονικά Δούκα. Η ταινία παλεύει να συμβιβάσει την ευφάνταστη υπόθεση του ταξιδιού στο χρόνο με τις απαιτήσεις μιας σύγχρονης ρομαντικής κομεντί της Νέας Υόρκης, με αποτέλεσμα ένα σενάριο που συχνά υποκύπτει στο χοντροκομμένο χιούμορ του «ψαριού έξω απ’ το νερό» αντί για εκλεπτυσμένο συναισθηματικό βάθος. Παρόλο που η Μεγκ Ράιαν προσφέρει τη γνωστή, εκπαιδευμένη γοητεία της, η κεντρική χημεία, αν και γλυκιά, μοιάζει κατασκευασμένη, εμποδιζόμενη από αδύναμους αφηγηματικούς μηχανισμούς και μια περιττή θεατρική αμφισημία σχετικά με το χρονικό παράδοξο. Οπτικά επαρκής και αναμφισβήτητα «feel-good», η ταινία εν τέλει αποτυγχάνει να υπερβεί τα όρια του είδους της, περιοριζόμενη σε μια συμπαθή μετριότητα. Λειτουργεί καλύτερα ως όχημα για τους πρωταγωνιστές παρά ως μια συνεκτική κινηματογραφική επιτυχία."