Once Upon My Mother

Once Upon My Mother (2025)

✦ MovieFy AI

"Μελαγχολικό κοινωνικό ρεαλιστικό δράμα"

IMDb:

7.1

Ψήφοι:

802

1ω 42λ

Κριτικοί κινηματογράφου

5.4

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

55%

Κωμωδία

25%

Οικογενειακή

15%

Nostalgia

5%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

AI

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Once Upon My Mother" διαθέτει χαριτωμένες στιγμές και παιχνιδιάρικο χιούμορ, όμως πάσχει από έλλειψη συνοχής. Το βιογραφικό δράμα αδυνατεί να βρει τον τόνο του, παραδέρνοντας ανάμεσα στην ιστορία ενηλικίωσης, τη νοσταλγία και το μελόδραμα, και αφήνοντας ανεκμετάλλευτες τις δυνατότητες της πλοκής της.

1963: Η πολύτεκνη Esther φέρνει στον κόσµο τον Roland, που γεννιέται µε στρεβλοποδία και µεγαλώνοντας δεν µπορεί να σταθεί όρθιος. Ενάντια στις πεποιθήσεις όλων γύρω της, η Esther υπόσχεται στον γιο της ότι θα περπατήσει και ότι θα ζήσει µια υπέροχη ζωή. Από εκεί και έπειτα, η Esther δεν θα πάψει ποτέ να κάνει ό,τι µπορεί για να κρατήσει την υπόσχεσή της. Μέσα από δεκαετίες γεµάτες δοκιµασίες και θαύµατα, η ταινία αφηγείται µια αληθινή, συγκινητική και αστεία ιστορία, και µας αποκαλύπτει ένα απίθανο πεπρωµένο και τη µεγαλύτερη αγάπη από όλες : την αγάπη µιας µητέρας για το παιδί της.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η ταινία "Μια φορά κι έναν καιρό, η μητέρα μου" του Κεν Σκοτ επωφελείται σημαντικά από την ωμή συναισθηματική χημεία μεταξύ της Λεϊλά Μπεκτί και του Τζόναθαν Κοέν, των οποίων οι ερμηνείες κατορθώνουν να δώσουν υπόσταση στην συχνά υπερβολικά γλυκερή εξερεύνηση του κληρονομημένου τραύματος και της οικογενειακής μυθοπλασίας. Η ταινία είναι ουσιαστικά μια συγκινητική μελέτη χαρακτήρων, αποτυπώνοντας αποτελεσματικά τη δύσκολη διαδικασία συμφιλίωσης της εξιδανικευμένης εικόνας ενός γονέα με την ατελή του πραγματικότητα. Ωστόσο, η σκηνοθεσία του Σκοτ είναι απογοητευτικά συμβατική· η οπτική γλώσσα είναι επίπεδη και άτολμη, θυμίζοντας συχνά μια τηλεοπτική παραγωγή υψηλής ποιότητας παρά κινηματογραφική αφήγηση. Παρόλο που το θεματικό βάρος της μνήμης και της συγχώρεσης αντηχεί βαθιά, η αφηγηματική δομή βασίζεται σε υπερβολικά βολικά φλας μπακ που μειώνουν την λεπτότητα που απαιτεί η κεντρική σχέση. Πρόκειται για ένα ειλικρινές, αν και δραματικά αδρανές, έργο του γαλλικού οικογενειακού σινεμά που δίνει προτεραιότητα στη συναισθηματική φόρτιση έναντι της στιλιστικής αυστηρότητας."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

6.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μεγαλοδικηγόρος διασημοτήτων και τηλεπερσόνα, ο ΠαριζιάνοςΡολάν Περέζγνωρίζει επιτυχία και ως συγγραφέας "romans vrais", αυτοβιογραφικών μυθοπλασιών δηλαδή, με γνωστότερη το"Ma mère, Dieu et Sylvie Vartan" (2021). Εκεί διηγείται με συγκινητική, αλλά και ανάλαφρη εξομολογητική διάθεση τη σχέση με τη μητέρα του, μια πολύτεκνη λαϊκή γυναίκα που στάθηκε δίπλα του, υποστηρικτικά αλλά και καταπιεστικά, μέχρι την τελευταία της πνοή. Η αρχή έγινε όταν ο Ρολάν γεννήθηκε με ραιβοϊπποποδία, σκελετική δυσμορφία που τον εμπόδιζε να σταθεί όρθιος, κι εκείνη, σε πείσμα όλων γύρω της, του υποσχέθηκε ότι θα μπορέσει να περπατήσει όπως όλοι οι άλλοι και θα έχει μια υπέροχη ζωή. Η βιογραφική δραμεντί τουΚεν Σκ..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

4

Γιάννης Βασιλείου

"To 1963 η Έσθερ γεννά τον Ρόλαντ, το μικρότερο αδελφάκι μιας πολυμελούς οικογένειας, o οποίος γεννιέται με στρεβλοποδία, μια σκελετική δυσμορφία που τον εμποδίζει να σταθεί όρθιος. Σε πείσμα όσων τη συμβουλεύουν να αποδεχθεί στωικά την κατάσταση, εκείνη υπόσχεται στον γιο της ότι θα μπορέσει να περπατήσει, όπως οι άλλοι, και να έχει μια υπέροχη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή, βάζει σκοπό της ζωής της να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή της."

Διαβάστε περισσότερα